Αναζήτηση

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

«Το τελευταίο πράγμα που άκουσα… Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»



Η συγκλονιστική επιστολή που απέστειλε στον "Εξάντα" ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος, που έχασε την ακοή του κι από τα δύο αυτιά, από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που έριξαν οι αστυνομικές δυνάμεις σε απόσταση αναπνοής από τον ίδιο, την Τετάρτη 15 Ιουνίου. Ο δημοσιογράφος κάλυπτε τις διαδηλώσεις, ενώ στην προσπάθεια του να φτάσει πεζός στο νοσοκομείο μετά τον τραυματισμό του, ξυλοκοπήθηκε άγρια από μέλη της ομάδας ΔΕΛΤΑ. Ακολουθεί αναλυτικά το κείμενο του δημοσιογράφου:
«Ήταν κάπου 9 το πρωί στις 15 Ιουνίου, όταν έφτασα με το μετρό στο Σύνταγμα. Αποφάσισα να μη βγω στον κεντρικό χώρο της πλατείας αλλά στην έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο, είδα στη Βασιλίσσης Σοφίας κάτι που με «πάγωσε».
Ένα σιδερένιο τείχος. Ένα τείχος που όμοιό του είχα δει να στήνουν οι πάνοπλοι ισραηλινοί στρατιώτες απέναντι από τους άοπλους Παλαιστινίους αμάχους.

Αμέσως ένα προαίσθημα ανησυχία και ενδόμυχα ένας φόβος αν θέλεις με κυρίεψε. Αυτοί τη φορά ήταν αποφασισμένοι για όλα είπα μέσα μου.
Αυτό με έκανε να είμαι πιο προσεκτικός και πιο επιφυλακτικός. Ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να ξεσπάσει η «φωτιά».
Οι απλοί έλληνες πολίτες που βρίσκονταν εκεί, ήταν και αυτοί προβληματισμένοι με τους αστυνομικούς «ρόμποκοπ» όπως τους ονόμαζαν κοροϊδευτικά, λόγω των ειδικά ενισχυμένων στολών που φορούσαν.
Η ώρα περνούσε όταν ξαφνικά βρισκόμενος στο τέλος της πλατείας Συντάγματος, άρχισε ομοβροντία χημικών, δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης. Μαζική και χωρίς στόχευση. Ο κόσμος πανικόβλητος έτρεχε να κρυφτεί. Και εγώ μαζί τους σε μια γωνιά Μητροπόλεως και Φιλελλήνων. Με το ένα το κινητό για να μεταδίδω με την άλλη η φωτογραφική μηχανή. Τα λεπτά ατελείωτα και μαζί το κλάμα και η δυσφορία στην αναπνοή. «Θα αντέξεις» έλεγα στον εαυτό μου δίνοντας κουράγιο. Βλέπω μέσα από την στοά του υπουργείου Οικονομικών πίσω από τα ΜΑΤ να βγαίνουν κουκουλοφόροι με καδρόνια στα χέρια. «Πάγωσα».
Αυτό δεν πρέπει να το χάσω είπα.
Μα ξαφνικά μπροστά μου σωριάζεται ένας ηλικιωμένος. Δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή. Μαζί με κάποιους άλλους συμπολίτες μας, τον σηκώσαμε και τον πήγαμε στο πρόχειρο ιατρείο στην πλατεία.
Βλέποντας, θυμήθηκα τα πρόχειρα νοσοκομεία εκστρατείας που είχα δει στο Κόσοβο. Πραγματικά πεδίο μάχης μέσα στην πρωτεύουσα της χώρας μου. Της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Συνέχισα. Αυτή τη φορά τα επεισόδια γίνονταν Φιλελλήνων και Ξενοφώντος. Με μεγαλύτερη ένταση. Χωρίς κουκουλοφόρους. Τα ΜΑΤ έριχναν αδιάκριτα και αναίτια χειροβομβίδες κρότου λάμψης και χημικά. Το ίδιο σκηνικό. Κανένα έλεος σε κανέναν. Τα ΜΑΤ χτυπούσαν με τα κλομπ ό,τι κινιόταν. Μια φρενίτιδα οργής και βίας. Σαν κοπάδι καρχαριών.
Αυτό με έκανε να μπω στις αρχές μιας στοάς επί της Φιλελλήνων, να μεταδίδω και να τραβώ φωτογραφίες από εκεί.
Αυτό ήταν το μοιραίο λάθος μου.
Οπισθοχωρώντας μια ομάδα των ΜΑΤ, ο διμοιρίτης με ρωτάει γιατί τραβάω φωτογραφίες.
Και ξέροντας τη διαδικασία του λέω είμαι δημοσιογράφος και του δείχνω την ταυτότητα της Ενώσεως Συντακτών. Μάταια. Αυτό τον εξόργισε.
Αφού με στόλισε σε «άψογα γαλλικά», με δείχνει με το δάκτυλο σε έναν από την ομάδα του. Κατάλαβα πως κάτι θα γινόταν. Αλλά πίστευα πως το πολύ-πολύ να εισέπραττα καμία «βουρδουλιά».
Όχι. Ο ευτραφής άνδρας των ΜΑΤ σε κλάσματα δευτερολέπτων πετάει μπροστά μου μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.
Όταν η προβλεπόμενη απόσταση έκρηξης είναι 50 μέτρα, καταλαβαίνετε τι έπαθα όταν η έκρηξη έγινε στους 50 πόντους.
Ένιωσα όλο το σώμα μου να τινάζεται, πέφτω μέσα στην στοά και για δευτερόλεπτα νόμιζα πως ήμουν νεκρός.
Λίγο μετά ένιωσα χέρια να με σηκώνουν και θολά να προσπαθώ να τους δω. Δεν μπορούσα όμως να τους ακούσω.
Ήταν ο Γιώργος, ο Τάκης, η Μαρία, η Κωνσταντίνα, ο Νίκος και ο Πρόδρομος, όπως έμαθα μετά. Ζαλισμένος και λουσμένος με λίτρα νερού, προσπαθούσα να συνέλθω.
«Πρέπει να φύγεις να πας στο νοσοκομείο» μου έλεγαν με νοήματα.
Κατάλαβα πως έπρεπε να το κάνω αμέσως.
Με δυσκολία άρχισα να ανεβαίνω την Φιλελλήνων. Για να κατευθυνθώ προς το Ζάππειο και μετά στον Ευαγγελισμό, πεζός.
Μαζί και δεκάδες άλλοι απλοί πολίτες, κάποιοι από αυτούς με τα παιδιά τους που προσπαθούσαν να διαφύγουν.

Σάββατο 9 Ιουλίου 2011

Χάκερς στη σελίδα της Βουλής

Δύο μόλις μέρες μετά την απειλή της ομάδας hacker “Anonymous” για επιθέσεις σε κρατικές υπηρεσίες της Ελλάδας, το site της Βουλής έγινε στόχος…
Ωστόσο η επίθεση δεν έγινε από τους “Anonymous”, αλλά από Ελληνική ομάδα η οποία την υπέγραψε ως «REAL DEMOCRACY REVERSE ENGINEERING».
Η επίθεση είχε σαν αποτέλεσμα τη δημοσιοποίηση κωδικών πρόσβασης και δεδομένων της ιστοσελίδας του κοινοβουλίου. Οι hackers όμως απέκρυψαν κάποιους χαρακτήρες από τους κωδικούς που δημοσιοποίησαν, προκειμένου αυτοί να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τρίτους.
Μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η επιστολή που ανάρτησε η ομάδα, η οποία ουσιαστικά κάνει επίθεση στους Έλληνες ψηφοφόρους!
Αναλυτικά η επιστολή της ομάδας:
«Σχεδόν 40 χρόνια από τότε που ήσουν πάνω στα κάγκελα του Πολυτεχνείου.
Τίμιος και δίκαιος ο αγώνας σου τότε. Τότε που σαν νέος είχες όνειρα και μέλλον.
Εγώ πάλι, δεν έχω τίποτα. Μου πήρες τα όνειρα και το μέλλον.

Δεν μιλάω στους πολιτικούς. Αυτοί είναι ανάξιοι λόγου εδώ και χρόνια.
Σε εσένα που τους βγάζεις μιλάω. Το ξέρεις πως είναι ανίκανοι, αλλα τους ξαναβγάζεις.
Τους βγάζεις γιατί είναι γιοί, ανιψιοί και κόρες. Γιατί έχεις μείνει ακόμα στον εθνικό διχασμό.
Γιατί το λέει το κόμμα. Γιατί βολεύτηκες εσύ και το τεμπέλικο παιδί σου στο δημόσιο.
Αλλά γιατί να νοιαστείς; Όλα πήγαιναν καλά. Τα είχες όλα.
Τον φραπέ σου, την ομάδα σου, τα μεσημεριανάδικα σου και ένα βουλευτή να γλείφεις.

Και τώρα πέφτεις απο τα σύννεφα…
Φταίνε οι ξένοι λες. Φταίνε οι άλλοι . Πάντα οι άλλοι. Ποτέ εσύ!
Τα βάρη από τα δικά σου λάθη τα φορτώνεις σε εμένα. Στην γενιά των είκοσι και των τριάντα.
Τη γενιά που δουλεύει για 600 ευρώ, και περιμένεις να σου πληρώσει τον φουσκωμένο μισθό, την σύνταξη και το εφάπαξ.
Που περιμένεις να σου συντηρεί τον γιόκα σου, μην τυχόν και χάσει την δουλειά του στο δημόσιο
και αναγκαστεί επιτέλους να παράγει.

Για εμένα προφανώς δεν σε νοιάζει.
Εγώ είμαι πολίτης β’ κατηγορίας. Άλλωστε είμαι εδώ μόνο για να σε συντηρώ.

Αρκετά οι επιλογές σου, μου παγίδεψαν το μέλλον.
Όταν έρθει η ώρα να ψηφίσεις, κάτσε στο σπίτι σου.
Άσε εμένα να αποφασίσω για εμένα, χωρίς τον κομματικό σου “θόρυβο”.


Γίνεστε τσαρλατάνοι όταν κόβετε με ευκολία τις συντάξεις των 400 ευρώ, αλλά τρέμετε μην χάσετε το κομματικό σας κράτος.
Είναι εξοργιστικό να διαμαρτύρεστε για τα αυγά και τα γιαούρτια ως μορφή βίας, όταν τα ΜΑΤ σαπίζουν τον κόσμο στο ξύλο.

Υ.Γ. Κάτι που οι σύγχρονοι “υπερπατριώτες” ίσως μπορούν να απαντήσουν..
Κάτι ψιθύριζε χαμογελώντας ο Markus Wolf πριν ξεψυχήσει. Αναρωτιόταν πως γράφεται η “Νίκη” στα Βελγικά..

Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

Ο Μικρός εμφύλιος και οι Βερσαλλίες


Αυτό που ζούμε πια όλοι μας, ο καθένας με τον τρόπο του, είναι πρωτοφανές και ανατρεπτικό. Μέσα σε ένα χρόνο και μετά από δυό τουλάχιστον δεκαετίες σπατάλης και κομφορμισμού (από και προς κάθε κατεύθυνση), η Ελλάδα αρχίζει πάλι να μοιάζει σαν να μην είναι μία χώρα, ένα έθνος, μια πατρίδα – αλλά ένας «κοινός τόπος» μέσα στον οποίον συμβιώνουν τυχαία και αλληλοσπαράζονται εντελώς διαφορετικά δείγματα του ανθρωπίνου είδους που δεν τα συνδέει τίποτα ανθεκτικό (Ιστορία, Γλώσσα, Παράδοση, Παιδεία, Πίστη, Κοινοί στόχοι, όραμα για αύριο το πρωί και για το μέλλον, συνέχεια του είδους, απόγονοι, παιδιά).

Αρκεί να σταθώ για λίγο εδώ στο protagon.gr, να διαβάσω κάποια κείμενα και κάποια σχόλια, για να δώ ξεκάθαρα ότι δεν ακούμε πια ο ένας τον άλλον ούτε τον «διαβάζουμε» - επειδή είμαστε πολύ θυμωμένοι και πολύ τρομαγμένοι. Δεν ξέρουμε κυριολεκτικά τι θα μας ξημερώσει, βλέπουμε εκπροσώπους άλλων κρατών να έρχονται να επιτηρήσουν τα υπουργεία μας και στην ουσία να «δώσουν οδηγίες» στις κρατικές μας υπηρεσίες, ακούμε επίσημα και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό μας ότι έχουμε εκχωρήσει «μέρος» των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έναντι δανείων, βγαίνουμε ειρηνικά στο δρόμο  με τα μικρά μας παιδιά να διαδηλώσουμε (Οδυσσέας Ιωάννου) και βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματικότητα που δεν την είχαμε καν διανοηθεί, ακούμε τι έχει να μας πει ένας νέος άνθρωπος που εκτιμούμε και εμπιστευόμαστε (Σταύρος Θεοδωράκης ) και, παρά την τεράστια εμπειρία μας, μένουμε με ανοιχτό το στόμα - και κάποιοι από μας αρχίζουν να συζητάνε σοβαρά ακόμα και για το ποιος πρέπει να έχει το μονοπώλιο στη βία (Γιώργος Νικολόπουλος ) σε περίπτωση που η σύγκρουση «εχόντων» και «μη εχόντων» προχωρήσει, απειλώντας τα κεκτημένα ένθεν κακείθεν. Η πλατεία είναι γεμάτη και χρειάστηκε μια βιαιότατη (παρα)κρατική παρέμβαση καταστολής για να «τρομάξουν» τουλάχιστον οι γέροι και όσοι έχουν παιδιά και, από την άλλη, η «εκλεγμένη εξουσία», βουλευτές, υπουργοί, κόμματα, Κοινοβούλιο, όλο το πακέτο, έντρομοι και θυμωμένοι συγχρόνως «εκπρόσωποι», δεν ξέρουν που να κρυφτούν και δεν μπορούνε να πάνε να πιούνε έναν καφέ χωρίς να υποστούν μια πρωτοφανή και πολύ φορτισμένη (έστω και «λεκτική») βία για την οποίαν δεν ήταν βέβαια προετοιμασμένοι.

Τι άλλο θέλουμε για να καταλάβουμε ότι ο «μικρός εμφύλιος» έχει ήδη ξεκινήσει και ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε, ο καθένας από εκεί που βρίσκεται και ανάλογα με τι έχει να υπερασπιστεί, για τα χειρότερα; «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω» έλεγε ο ιδεολογικός άρχων του χάους που ζούμε, Ανδρέας Παπανδρέου. Είναι λοιπόν ειλικρινά περιττό (και χάσιμο χρόνου) να ταμπουρωνόμαστε πίσω από τις Βερσαλλίες των Υπουργείων και των επιτελών τους, των εκδοτικών συγκροτημάτων που καταρρέουν ή κατέρρευσαν ήδη ή του «Δημοσίου» (ΔΕΗ ας πούμε ή οικονομικές υπηρεσίες)  που είναι παρελθόν και επισήμως πια και να προσπαθούμε να μην πούμε και να μην δούμε την αλήθεια – γιατί δεν μας αρέσει.

Η Ελλάδα αλλάζει αυτές τις μέρες, τις εβδομάδες, τους τελευταίους και τους αμέσως επόμενους μήνες, ριζικά. Αντί λοιπόν να πεισματώνουμε και να αρνιόμαστε την πραγματικότητα, ας σηκώσουμε τα μανίκια, ας οργανωθούμε, ας συγκρουσθούμε, ας επιταχύνουμε τις, ούτως ή άλλως, δρομολογημένες εξελίξεις. Και (προτείνω τώρα εγώ) ας αφήσουμε τις ανοησίες τύπου «που ήσουνα εσύ όταν ο Σημίτης έλεγε βούρ στο Χρηματιστήριο Ελληναράδες μου» - γιατί δεν βγαίνει τίποτα. Ας δούμε τα πράγματα ως έχουν. Ας κοιτάξουμε στα μάτια τον Γερμανό που θα είναι αύριο στο Υπουργείο για να επιβλέπει τον Υπουργό μας και ας κοιταχτούμε και μεταξύ μας όσο πιο «συγχωρητικά» γίνεται (που δεν γίνεται, το ξέρω) και, στην τελική, ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη χωρίς εξοπλισμούς από τα Hondos και «μάσκες» όλων των ειδών.

Ήρθε η ώρα να πάρουμε θέσεις. Η μάχη προχωράει και οφείλουμε όλοι όσοι "είμαστε ακόμα ζωντανοί" να τοποθετηθούμε και να συμβάλλουμε όσο μπορούμε στην θετική, τελικά έκβαση (ή, έστω, τον κατα το δυνατόν, "έλεγχο" - αν το προλαβαίνουμε) του μικρού αυτού εμφυλίου που, ας μην κρυβόμαστε, είναι ήδη σε εξέλιξη...

Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Πάνε για μιαν ακόμα φορά να κάνουν το μαύρο άσπρο οι απολογητές του Μνημονίου



Του ΣΤΑΘΗ
Επειδή πάνε για μιαν ακόμα φορά να κάνουν το μαύρο άσπρο οι απολογητές του Μνημονίου
ποιος απ' αυτούς έκανε κριτική 20-30 χρόνια τώρα στην παθολογία της οικονομίας και στη διαχείρισή της απ' την εξουσία; Ούτε ένας!
Οταν έλεγε ο κ. Σημίτης ότι είναι «ισχυρή η Ελλάδα» ψέλλισαν οι εν λόγω ιδεολογικοί τρομοκράτες κάποιον αντίλογο; Κιχ δεν έβγαζαν
παρά μόνον επαινούσαν το κράτος (που τώρα τους βρωμάει) κι έβριζαν τον λαό για λαϊκισμό.
Ο λαός έφαγε τα χρήματα του λαού στο Χρηματιστήριο;
Η Αριστερά είναι κρατικιστική κι όχι οι εκσυγχρονιστές που έπηξαν, όπως οι προκάτοχοί τους Ανδρεϊκοί, το κράτος στους πρασινοφρουρούς, στους διορισμούς, τα ρουσφέτια;
Αυτοί που προσπαθούν σήμερα να τρομοκρατήσουν τον λαό με εκβιασμούς και διλήμματα χάριν της εφαρμογής του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου, δεν είναι οι ίδιοι που έκαναν τα ίδια με το Σχέδιο Ανάν;
Δεν είναι οι ίδιοι που 20-30 χρόνια τώρα δεν έχουν βρει ούτε μία λέξη να πουν κατά της Διαπλοκής, των Μιζαδόρων και των Νταβατζήδων;
Τολμούν οι νεοφιλελεύθεροι και βρίζουν τον λαό για τη χαμηλή διαφθορά, λες και δεν υπηρετούν οι ίδιοι την υψηλή διαφθορά,
λες και δεν είναι οι περισσότεροι απ' αυτούς αργόμισθοι, εξαρτημένοι κι εξαρτήματα;
Ο λαός φταίει που φθίνουν τα σχολεία του; που διαλύονται τα νοσοκομεία του; που πληρώνει διόδια ακόμη και για να πάει για κατούρημα; Ο λαός έπαιρνε μίζες απ' την Ζήμενς;
Ο λαός ή ο κ. Σημίτης πρώτα κι ύστερα ο Γιωργάκης την έστησαν στην Ελλάδα με τα σουάπς, τη δημιουργική λογιστική και την Γκόλντμαν Σακς;
*****
Μίλησε κανείς από όσους βρίζουν σήμερα τον λαό, την πλατεία, την Αριστερά και τη μάνα τους την ίδια για το υπερσούπερ σκάνδαλο των Ολυμπιακών Αγώνων;
Η θεία μου η Φωτούλα χρέωσε πατόκορφα τη χώρα ή αυτοί που καταχράσθηκαν τα αποθεματικά των Ταμείων; οι ίδιοι που μετάλλαξαν σε τοξικά ομόλογα τον ιδρώτα των εργαζομένων.
Ποιοι εκμαύλισαν τον λαό με τις αγροτικές επιδοτήσεις; ποιοι ξεπάτωσαν τη γεωργική παραγωγή; Ποιοι 20-30 χρόνια τώρα πνίγουν με τη γραφειοκρατία και το λάδωμα όποιον επιχειρηματία δεν είναι κρατικοδίαιτος; όποιον δεν γίνεται «δικός τους» κι αυτοί «δικοί του»;
Δεν ήταν οι Πασόκιοι που καθιέρωσαν την ήσσονα προσπάθεια; δεν ήταν οι Νεοδημοκράτες που κυβέρνησαν με το «σύστημα ΠΑΣΟΚ»; Δεν ξεχαρβάλωσαν και οι δύο μαζί κάθε έννοια αξιοκρατίας;
Δεν είναι αυτά τα δύο κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. άτινα τώρα συναγωνίζονται σαν σε καλλιστεία ποιο είναι πιο τροϊκανό (με ολίγην από Κωλοτούμπεν και Ντόρα), τα ίδια ακριβώς κόμματα
που έχουν επιβάλει στη χώρα επί 30 χρόνια τη λιτότητα κι όχι την ανάπτυξη;
*****
Σήμερα έχουμε την πιο ακροδεξιά, νεοφιλελεύθερη και αντιδραστική κυβέρνηση απ' τη μεταπολίτευση και όλο αυτό είναι η μοιραία κι αναγκαστική κατάληξη μιας αντεθνικής και αντιλαϊκής πορείας,
άκρως ταξικής υπέρ του κεφαλαίου και της αρπαχτής (θεσμικά αυτός είναι ο καπιταλισμός: μια αέναη αρπαχτή), υπέρ των ξένων επικυριάρχων
Φράγκων κι Οθωμανών, εκτός αν φταίει πάλι ο λαός που το Ανατολικό Σύνορο έχει έρθει στον 25ο Μεσημβρινό και το Δυτικό Σύνορο δεν περιλαμβάνει πλέον ούτε ΔΕΗ, ούτε λιγνίτες, ούτε ύδατα, ούτε ΑΟΖ, ούτε καν την αξιοπρέπειά μας την ίδια.
Αυτοί που βρίζουν σήμερα τον λαό και τον κατηγορούν για όσα οι ίδιοι του έκαμαν, αυτοί που του σπάνε το ηθικό, θρασείς, δειλοί κι αδιάντροποι,
χωρίς ίχνος αγάπης για όσα κριτικάρουν,
θα αφήσουν στην Ιστορία το ίχνος που άφησαν εκείνα τα σκυλιά που γαύγιζαν τα καραβάνια...

Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011

Η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα και όχι το αντίθετο


Ο Ζάκ Ντελπλά, οικονομολόγος εγνωσμένου διεθνούς κύρους και ταυτόχρονα οικονομικός σύμβουλος της τράπεζας ΒΝΡ Paribas, σε σημερινές του δηλώσεις στην γαλλική εφημερίδα Les Echos, διατυπώνει μία άκρως ρηξικέλευθη άποψη για κάποιον που δεν είναι Έλληνας. Προτάσσει την έννοια της οικονομικής αλληλεγγύης, όχι μόνο για την αποφυγή της εξάπλωσης της κρίσης αλλά και για......

 ιστορικούς λόγους. «Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου οι Γερμανοί οφείλουν στους Έλληνες 575 δισ. ευρώ από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Γερμανοί χρωστούν πολύ περισσότερα στην Ελλάδα από ό, τι οι Έλληνες στη Γερμανία. Και εν τέλει κατοικούν και οι δύο στο ίδιο οικοδόμημα. Αν καταρρεύσει θα πέσουν όλοι», τονίζει.
 Ο ίδιος εξηγεί στη συνέντευξή του ότι η στάση της Γερμανίας έναντι του προβλήματος χρέους της ευρωζώνης οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση της Ελλάδας. «Όμως αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα, αυτό θα σημάνει ένα καρδιακό επεισόδιο για το τραπεζικό της σύστημα. Η Ελλάδα θα είναι στην ευρωζώνη χωρίς όμως να μπορεί να χρησιμοποιεί το ευρώ. Η έξοδός της από την ευρωζώνη θα προκαλούσε γιγαντιαία ύφεση στη χώρα και τρομερούς κινδύνους στην υπόλοιπη Ευρώπη», δηλώνει.

 Ο Ντελπλά, μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Αναλύσεων της γαλλικής κυβέρνησης υποστηρίζει ότι η Γερμανία θα έπρεπε να θυμηθεί ότι μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χρωστούσε 16 φορές το ΑΕΠ της, το οποίο κανείς δεν της ζήτησε έκτοτε. Όμως, σε αντάλλαγμα η υπόλοιπη Ευρώπη της ζητά πολιτική και οικονομική αλληλεγγύη.

 Ιδιαίτερα για την Ελλάδα ο Γάλλος οικονομολόγος εκτιμά ότι θα μπορούσε μέσα στην επόμενη 15ετία να μειώσει το χρέος της κάτω από το 60% «αξιοποιώντας την πλούσια αρχαιολογική κληρονομιά και τα νησιά της που καθιστούν τη χώρα θαυμάσιο προορισμό για ολόκληρη την Ευρώπη». Ο ίδιος απορρίπτει την ιδέα της αναδιάρθρωσης του χρέους ως «αυτοκαταστροφική» για την Ελλάδα, ενώ θεωρεί ότι η «διχοτόμηση» της ευρωζώνης σε ένα «σκληρό πυρήνα» και μια «περιφέρεια» θα κατέστρεφε τις οικονομίες της «δεύτερης ταχύτητας».

 «Σε αυτό το πλαίσιο η Γερμανία, όπως και ολόκληρη η Ευρώπη, οφείλει σήμερα να σώσει την Ελλάδα». Η Ευρώπη θα έπρεπε να απορροφήσει το ολόκληρο χρέος της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας χρηματοδοτώντας αυτές τις χώρες με επιτόκιο 3%-4% για 10-20 χρόνια. Σε αντάλλαγμα αυτές οι χώρες οφείλουν να συνεχίσουν τις αναγκαίες δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, συμπληρώνει ο Ντελπλά.

http://dailynews24.gr

Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011

«Διαγράψτε το Ελληνικό χρέος αλλιώς θα πληρώσουμε πολεμικές αποζημιώσεις»


ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΟΦΕΙΛΕΤΗΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΧΡΕΩΝ!

ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΤΗΣ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ!

Η συνέντευξη στο Spiegel του έγκριτου Γερμανού ιστορικού Άλμπερτ Ρίτσλ συνιστά καταπέλτη για την εθελόδουλη πολιτική και οικονομική τάξη της χώραςκαι όχι μόνο, η οποία έχει παραδοθεί στην τρόικα καιθεωρεί τη στάση πληρωμών και τη διαγραφή του χρέους ή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους του, όχι μόνο ανεδαφικά αιτήματα αλλά και περίπου εγκλήματα καθοσιώσεως!

Ο Άλμπερτ Ριτσλ απομυθοποιεί αυτές τις απόψεις,θυμίζει πτωχεύσεις και διαγραφές χρεών της Γερμανίας και κυρίως τονίζει ότι...
όσο η Γερμανία πιέζει την Ελλάδα, τότε η τελευταία μπορεί να εγείρει θέματα πολεμικών αποζημιώσεων και να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου!


Ποιοι όμως θα τα πράξουν;

«Eάν νομίζεται ότι το πρόβλημα χρέους της Eλλάδας είναι το χειρότερο στην ιστορία της Eυρώπης, κάνετε λάθος». O Γερμανός ιστορικός, Aλμπρεχτ Pιτσλ, σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα του Spiegel, υποστηρίζει ότι η Γερμανία ήταν η μεγαλύτερη χώρα- οφειλέτης τον 20ο αιώνα.

Kαι προειδοποιεί ότι πρέπει η προσέγγισή της όσον αφορά την κρίση στην Eυρωζώνη να γίνει με αγνότητα και απλότητα, διαφορετικά θα έρθει αντιμέτωπη με την αναζωπύρωση των αιτημάτων καταβολής πολεμικών αποζημιώσεων.

Mπορεί το Bερολίνο να επιδεικνύει αδιαλλαξία, απαιτώντας υπακοή από την Aθήνα, αλλά αυτό δεν αιτιολογείται, καθώς, τον προηγούμενο αιώνα, στη Γερμανία ήταν που έλαβαν χώρα οι μεγαλύτερες κρατικές χρεοκοπίες της σύγχρονης ιστορίας, υποστηρίζει ο κ. Pιτσλ. Kαι τονίζει ότι χάρη στις HΠA, και τα τεράστια κεφάλαια που διέθεσαν μετά τον A΄ και τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία είναι σήμερα το αφεντικό της Eυρώπης.

«Aπό το 1924 μέχρι το 1929 η Δημοκρατία της Bαϊμάρης ήταν χρεωμένη, και δανειζόταν από την Aμερική για την καταβολή των αποζημιώσεων για τον A΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. H πυραμίδα του χρέους κατέρρευσε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 1931.


Καταστροφή

Tα κεφάλαια χάθηκαν και οι HΠA, όπως και η παγκόσμια οικονομία, υπέστησαν τεράστια καταστροφή. H κατάσταση ήταν ίδια μετά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά οι αποζημιώσεις πάγωσαν μέχρι τη μελλοντική ενοποίηση των δύο Γερμανιών. Eτσι σώθηκε η Γερμανία και δημιούργησε το οικονομικό θαύμα της δεκαετίας του ΄50. Tο 1953 οι HΠA «κούρεψαν» το γερμανικό χρέος, καθιστώντας το παρά πολύ μικρό. Tέλος, από το 1990 και μετά, η Γερμανία δεν κατέβαλε αποζημιώσεις σε καμία χώρα, ούτε φυσικά στην Eλλάδα.
Σε σύγκριση με τη χρεοκοπία της Γερμανίας μόνο τη δεκαετία του ΄30 τα σημερινά προβλήματα χρέους της Eλλάδας είναι ασήμαντα».


Οφειλές

O κ. Pιτσλ επισήμανε ότι κανείς στην Eλλάδα δεν ξεχνά πως η Γερμανία οφείλει την οικονομική της ευημερία στη χάρη που της έκαναν οι υπόλοιπες χώρες, οι οποίες βαθμιαία παραιτήθηκαν από τις πολεμικές αποζημιώσεις. «Eάν η Eλλάδα αλλάξει τη στάση της στο ζήτημα αυτό, θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες χώρες. Θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που η Eλλάδα στήνεται ξανά στα πόδια της με τα χρήματά μας. Eάν δεν πληρώσουμε, οι παλιοί λογαριασμοί θα εμφανιστούν ξανά».

O Γερμανός ιστορικός πιστεύει ότι οι δανειστές της Eλλάδας θα πρέπει να διαγράψουν μεγάλο μέρος του χρέους της, και καθώς ορισμένες τράπεζες δεν θα μπορούν να αντιμετωπίσουν μία τέτοια κατάσταση, θα πρέπει να υπάρξουν νέα προγράμματα οικονομικής βοήθειας. «Θα κοστίσει ακριβά στη Γερμανία, αλλά, σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να πληρώσει», κατέληξε ο κ. Pιτσλ.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Χείμαρρος ο Κον Μπεντίτ αποκαλύπτει την υποκρισία των Ευρωπαίων για την Ελλάδα...


 «Το μαύρο πρόβατο και οι άλλοι άσπιλοι»
Με κραυγή αγανάκτησης υπερασπίσθηκε τηνΕλλάδα, το πρωί της Τετάρτης στογαλλικό ραδιόφωνο France Inter, ο αρχηγός των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, όταν Γάλλος πολίτης τον ερώτησε «γιατί θα πρέπει οι Ευρωπαίοι να πληρώσουν για τις ελληνικές ατασθαλίες».
«Το θέμα έχει αρχίσει να με νευριάζει, το να μιλάμε σαν να υπάρχει ένα μόνο μαύρο πρόβατο στην Ευρώπη, οι Έλληνες, ενώ όλοι οι άλλοι είναι λευκοί και άψογοι» είπε ο Κον Μπεντίτ υψώνοντας...

 τη φωνή και σημείωσε: «Εγώ λέω ότι οι περισσότεροι είναι το ίδιο φαύλοι με τους Έλληνες ή λίγο φαύλοι όπως οι Έλληνες».
Για να υποστηρίξει την άποψή του ο κ. Μπεντίτ ανέφερε πως «η προϋπόθεση που έθεσαν Σαρκοζί και Μέρκελ στον Έλληνα πρωθυπουργό, πριν από ένα χρόνο, όταν προσπαθούσε να εξασφαλίσει το πρώτο μέρος του δανείου, ήταν η δέσμευσή του για την εκπλήρωση όλων των συμβολαίων που είχε η Ελλάδα για στρατιωτικούς εξοπλισμούς ή άλλα, με τις γαλλικές και γερμανικές βιομηχανίες».
«Όταν μιλάμε για 'ελληνική διαφθορά' να έχουμε υπόψη μας ότι οι γαλλικές, γερμανικές, σκανδιναβικές ή άλλες ευρωπαϊκές βιομηχανίες και επιχειρήσεις συμμετείχαν σε αυτή τη διαφθορά» τόνισε και απευθυνόμενος προς τον ακροατή, πρόσθεσε: «Όταν επομένως μιλάτε για ατασθαλίες, να αναφέρεσθε στις ατασθαλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μόνο στην Ελλάδα. Θα πρέπει να σταματήσουμε πλέον να φορτώνουμε στην Ελλάδα μια συμπεριφορά που στην ουσία είναι γενικευμένη».
Στη συνέχεια ο κ. Κον Μπεντίτ αναφέρθηκε στην είσοδο των κινεζικών κεφαλαίων στην περιφέρεια της Ευρώπης φέρνοντας ως παράδειγμα «την αγορά του λιμανιού του Πειραιά». «Εάν δεν προστατεύσουμε την περιφέρεια» είπε «θα δείτε ότι τα κινεζικά κεφάλαια θα προσκολληθούν και ενσωματωθούν σε όλη την Ευρώπη. Και σε αυτήν την περίπτωση θα κινδυνεύει η ευρωπαϊκή κυριαρχία, γιατί όποιος έχει το χρήμα θέλει να εξουσιάζει και την πολιτική».
Κατά την άποψη του Ευρωπαίου πολιτικού, «μοναδική λύση» για την εξασφάλιση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας αποτελεί η ομοσπονδιακή διακυβέρνηση (federalisme) της Ευρώπης, η οποία δεν έχει να κάνει και δεν είναι ενάντια στην εθνική κυριαρχία.
Εκείνο που ζητάμε είναι να διευρυνθεί η εθνική κυριαρχία σε μια κοσμοπολίτικη κυριαρχία, ώστε να μπορέσει να αμυνθεί στις επιθέσεις, πρόσθεσε ο Κον Μπεντίτ και κατέληξε: «Μια Ευρώπη δυνατή, μια κυρίαρχη Ευρώπη, είναι η μόνη δυνατότητα προάσπισης της εθνικής κυριαρχίας κάτω από την ευρωπαϊκή ομπρέλα».
Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ