ΚΡΗΤΗ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ: Έφυγε» ο Μανώλης Ρασούλης

ΚΡΗΤΗ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ: Έφυγε» ο Μανώλης Ρασούλης: "Νεκρός βρέθηκε στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη ο συνθέτης Μανώλης Ρασούλης. Τα αίτια του θανάτου του παραμένουν προς το παρόν αδιευκρίνιστα..."

Η δίκη εξελισσόταν μέσα μα η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω

Pitsirikos

Την περασμένη Πέμπτη οι δικαστές βγήκαν στο δρόμο και διαδήλωσαν έξω από τον Άρειο Πάγο. Ήταν έξυπνο εκ μέρους των δικαστών να πραγματοποιήσουν διαδήλωση – συγκίνησε πολύ το λαό ο αγώνας τους.
Στην Ελλάδα του Μνημονίου, δεν είναι και πολλές οι επαγγελματικές ομάδες που δεν έχουν πραγματοποιήσει έστω μια διαδήλωση. Οι δικαστές δεν είχαν αντιδράσει καθόλου, οπότε η διαδήλωση που πραγματοποίησαν ήταν πολύ χρήσιμη, αν και –ας είμαστε ειλικρινείς-οι δικαστές διαδήλωσαν μόνο για το ξεκάρφωμα. Για τα μάτια του κόσμου - «Διαδηλώνουμε, άρα είμαστε κι εμείς αδικημένοι».
Μετά τη διαδήλωση των δικαστών, μειώνονται αισθητά πια οι επαγγελματικές ομάδες που δεν έχουν διαδηλώσει κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Απομένει να διαδηλώσουν για τα δικαιώματά τους και οι πολιτικοί. Την περιμένω την διαδήλωση των πολιτικών – με πρώτους και καλύτερους τους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ.
Οι πολιτικοί μπορούν να διαδηλώσουν μαζί με τους μεγαλοεκδότες, τους καναλάρχες, τους μεγαλοεργολάβους και τους εφοπλιστές – έχουν πληγεί πολύ αυτά τα επαγγέλματα. Να διαδηλώσουν λοιπόν όλοι μαζί στο Σύνταγμα -μπροστά από τη Βουλή- και να έχουν γύρω τους για προστασία τους μπάτσους τους και τους μπράβους τους.
Τι ζητούν, όμως, οι δικαστές από την πολιτεία; Ζητούν να μην εντάσσονται οι νεοεισερχόμενοι στον κλάδο δικαστικοί λειτουργοί στο ΙΚΑ, γιατί αυτή η διάταξη είναι αντισυνταγματική. Μπα, τι μου λες; Αυτή η διάταξη είναι αντισυνταγματική; Και οι διατάξεις που αφορούν τους υπόλοιπους εργαζόμενους τι ήταν; Αντισυνταγματικές ήταν κι αυτές αλλά αυτές δεν σας ενόχλησαν. Να σας θυμίσω πως είστε δικαστές – δεν είστε τροχονόμοι. Το Σύνταγμα δεν ισχύει μόνο για τους δικαστές – ισχύει για όλους τους πολίτες. Κι εσείς ζητάτε να τηρηθεί το Σύνταγμα μόνο για εσάς.
Το δεύτερο αίτημα των δικαστών είναι «να σεβαστεί η πολιτεία τη Συνταγματική Επιταγή (σ.σ. νάτο πάλι το Σύνταγμα) για ισονομία και ισοκυρία των τριών Λειτουργιών του Κράτους, της Εκτελεστικής, της Νομοθετικής και της Δικαστικής». Εντάξει, δίκαιο το αίτημα των δικαστών – είναι, άλλωστε, και «Συνταγματική Επιταγή». Πώς, όμως, θα επιτευχθεί αυτή ή ισονομία; «Με την διατήρηση του ειδικού μισθολογίου και την κατοχύρωση των συντάξεων στα επίπεδα της βουλευτικής αποζημίωσης». Κύριοι δικαστές, είστε πολύ ταλιροφονιάδες – εγώ σας είχα για ανώτερους ανθρώπους.
Το τρίτο αίτημα των δικαστών από την πολιτεία είναι να καλύψει άμεσα τις κενές οργανικές θέσεις Δικαστικών Λειτουργών και Δικαστικών Υπαλλήλων – μάλλον θέλουν να χώσουν στα δικαστήρια τα παιδιά τους, τα ανίψια τους, τα εγγόνια τους και καμιά γκόμενα.
Είναι αξιοσημείωτο πως στα αιτήματα των δικαστών δεν υπάρχει ούτε ένα αίτημα που να αφορά την κατάντια της Δικαιοσύνης στη χώρα μας. Προφανώς, είναι πολύ ευχαριστημένοι από τα αποτελέσματα της δουλειάς τους και την στάση που τήρησαν απέναντι στα σκάνδαλα. Ούτε που τους περνάει από το μυαλό πως -πριν χρεοκοπήσει μια χώρα- έχει ήδη χρεοκοπήσει η Δικαιοσύνη της. Και μάλιστα, ούτε ένας δικαστής δεν είχε την αξιοπρέπεια να παραιτηθεί.
Βέβαια, ίσως επίτηδες οι δικαστές δεν κάνουν καμία αναφορά στον εξευτελισμό της Δικαιοσύνης στα αιτήματά τους. Μπορεί να θέλουν να περάσουν το μήνυμα πως είναι κι αυτοί πτωχούληδες. Δεν έχουν άλλα κρυφά έσοδα οι δικαστές – από το μισθό τους ζουν…
Όταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος δήλωσε πως «μαζί τα φάγαμε», κανένας δικαστής δεν αντέδρασε – κανείς τους δεν θίχτηκε. Βέβαια, ο κ. Πάγκαλος –μπροστά στη θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε η δήλωσή του- διευκρίνισε πως το «μαζί τα φάγαμε» αφορούσε μόνο τους δημόσιους υπαλλήλους.
Ίσως, αυτός να είναι ο λόγος που οι δικαστές δεν θίχτηκαν από το «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου: Οι δικαστές δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Οι δικαστές είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι…
(Έξυπνο ξεκάρφωμα λοιπόν η διαδήλωση των δικαστών, αλλά –επειδή τους αγαπάω- θα τους θυμίσω κάτι: «Προσοχή στο γορίλα».)

Αραβικές εξεγέρσεις

-------------------------------------------------

[Το παρακάτω κείμενο είναι η σχετική με τις αραβικές εξεγέρσεις ανακοίνωση, που λάβαμε από το Δίκτυο για την Περιεκτική Δημοκρατία.] xainis

     1. Το δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας χαιρετίζει τις λαϊκές εξεγέρσεις, που συγκλονίζουν όλο τον αραβικό κόσμο ενάντια στα πελατειακά καθεστώτα τής υπερεθνικής και σιωνιστικής ελίτ, που για δεκαετίες έσφαζαν, βασάνιζαν, και λήστευαν τούς λαούς τους για χάρη των ξένων και ντόπιων ελίτ. Οι λαοθάλασσες στην Τυνησία, την Αίγυπτο, το Μπαχρέιν, την Υεμένη και αλλού, στην αρχή καταπνίγηκαν στο αίμα με εκατοντάδες (διαπιστωμένους) νεκρούς σε Τυνησία και Αίγυπτο και πολλούς «εξαφανισμένους».

     2. Η υπερεθνική ελίτ δεν κούνησε το δαχτυλάκι της όλον αυτό τον καιρό μέχρι να σχεδιάσει τη μεταβατική διαδικασία στα διάδοχα καθεστώτα, και μόνο όταν με τη στήριξη τού τυνησιακού και αιγυπτιακού στρατού που ελέγχει, είχε σιγουρέψει, ότι θα μπορούσε να εξαπατήσει τούς τυνήσιους και τούς αιγύπτιους επιβάλλοντας κάποια παραλλαγή των πελατειακών καθεστώτων με «δημοκρατικό» μανδύα τύπου κοινοβουλευτικής χούντας (βλ. χούντα τύπου Γιωργάκη) έδωσε το πράσινο φως στούς στρατιωτικούς να προχωρήσουν στην αντικατάσταση των στυγνών δικτατόρων. Στις άλλες περιπτώσεις (Μπαχρέιν, Υεμένη, Ιορδανία κ.λπ.), όπου αυτό είναι πιο δύσκολο, η άγρια καταστολή συνεχίζεται κανονικά.

     3. Απόκειται στούς αραβικούς λαούς να ξεπεράσουν τα διάδοχα πελατειακά καθεστώτα και να ολοκληρώσουν τις σημερινές εξεγέρσεις σε πραγματικές απελευθερωτικές επαναστάσεις, έξω από την διεθνοποιημένη οικονομία τής αγοράς και την κοινοβουλευτική «δημοκρατία», και προπαντός έξω από την εξάρτηση από την υπερεθνική και σιωνιστική ελίτ, που λυμαίνονται την περιοχή εξαιτίας τού ενεργειακού πλούτου της - αναγκαίου για την επιβίωση τής καπιταλιστικής οικονομίας ανάπτυξης.

     4. Παρα την εσκεμμένη συστηματική σύγχυση, που δημιουργούν τα ελεγχόμενα από την υπερεθνική ελίτ διεθνή ΜΜΕ, τα γεγονότα στη Λιβύη δεν έχουν σχέση με τις παραπάνω λαϊκές εξεγέρσεις για τους παρακάτω λόγους:

         α. Πρώτον, γιατί, όπως φάνηκε από την πρώτη στιγμή, η υπερεθνική και σιωνιστική ελίτ κίνησαν γη και ουρανό μέσα από τα διεθνή ΜΜΕ που ελέγχουν για να δημιουργήσουν την εντύπωση, ότι πρόκειται επίσης για σύγκρουση τού «λαού» κατά κάποιου δικτάτορα τύπου Μουμπάρακ κ.λπ. δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις και για άμεση στρατιωτική επέμβασή τους, την οποία ήδη αρχίζουν τώρα, καταστρώνοντας σχέδια να απαγορεύσουν στα λιβυκά αεροπλάνα να πετούν πάνω από τη χώρα τους. Με αυτό τον τρόπο δίνουν έτσι στον εαυτό τους το δικαίωμα να τα καταρρίπτουν χωρίς καμμία προηγούμενη απόφαση τού Συμβουλίου Ασφαλείας τού ΟΗΕ γι΄ αυτό!

          β. Δεύτερον, είναι φανερό, ότι δεν πρόκειται για σύγκρουση «λαού» ενάντια σε ένα μισητό δικτάτορα, αλλά για ένα εμφύλιο πόλεμο, όπου από τη μια μεριά είναι μια συμμαχία ισλαμιστών (τύπου Σαουδαραβίας κι όχι ιρανικού εθνικοαπελευθερωτικού τύπου), φυλών αντιτιθέμενων στη φυλή τού Καντάφι και των συμμάχων του φυλών, και τμήματος τού στρατού που στασίασε και συμπαρατάχθηκε μαζί τους, ενώ από την άλλη μεριά, είναι οι λαϊκές πολιτοφυλακές και το τμήμα τού λαού, που υποστηρίζουν το καθεστώς και οι υπόλοιπες μονάδες τού στρατού. Δεν είναι άλλωστε περίεργο, ότι ένα βασικό αίτημα των φυλών στη δυτική Λιβύη είναι «το πετρέλαιο στη δύση» (δηλαδή τη δυτική Λιβύη), ενώ το καθεστώς Καντάφι είχε καθιερώσει την ισότιμη διανομή των εσόδων από το πετρέλαιο μεταξύ όλων των λιβύων ανεξάρτητα από φυλή, τόπο διαμονής κ.λπ.. Έτσι αυξήθηκε το ποσοστό εγγράμματων από 17%, όταν πήρε ο Καντάφι την εξουσία (με στόχο τη δημιουργία ενός εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος ανάλογου τού νασερικού στην Αίγυπτο) σε 80% σήμερα. Κι έτσι η Λιβύη έχει το μικρότερο ποσοστό φτώχειας στην Αφρική, ενώ τα πελατειακά καθεστώτα (Αίγυπτος, Τυνησία κ.λπ.) διακρίνονται για την πελώρια φτώχεια τους.

          γ. Αν πρόκειται για εμφύλιο πόλεμο και όχι, όπως διαστρεβλώνουν τα ΜΜΕ τής υπερεθνικής ελίτ, για «λαϊκή εξέγερση κατά τού τυράννου», τότε βέβαια δεν είναι περίεργο, ότι σ΄ ένα εμφύλιο πόλεμο γίνονται εγκλήματα κι από τις δυο μεριές, όπως σε κάθε άλλο εμφύλιο πόλεμο στην Ιστορία. Είναι όμως χαρακτηριστικό τής εξαπάτησης τής παγκόσμιας κοινής γνώμης το τεράστιο ψέμα, που επαναλαμβάνουν όλα τα ΜΜΕ, όταν με επικεφαλής το ανεκδιήγητο ανδρείκελο τής υπερεθνικής ελίτ, Γενικό Γραμματέα τού ΟΗΕ, μιλούσαν και μιλούν για βομβαρδισμούς από αεροπλάνα των διαδηλωτών, τη στιγμή, που ο ίδιος ο άμεσα υφιστάμενος του (under secretary of UN), το διέψευσε ρητά σε συνέντευξη τύπου, και όταν οι μόνοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί που επιβεβαιώθηκαν ήταν κατά των στρατιωτικών μονάδων, που εστίασαν κατά τού καθεστώτος! Και φυσικά, η υπερεθνική ελίτ και οι πολυποίκιλες ΜΚΟ για τα ατομικά δικαιώματα επιβάλλουν σήμερα τις πιο αυστηρές κυρώσεις, έχοντας ήδη αρχίσει έμμεσα στρατιωτικές ενέργειες κατά τού καθεστώτος στη Λιβύη για τα ακόμα μη διαπιστωμένα απο διεθνή έρευνα εγκλήματά του κατά τής ανθρωπότητας, ενώ όλα αυτά τα χρόνια δεν διανοήθηκαν να επιβάλλουν ανάλογες κυρώσεις για τα πολλαπλάσια και διαπιστωμένα εγκλήματα κατά τής ανθρωπότητας τού σιωνιστικού Ισραήλ...

          δ. Αυτά όλα δεν σημαίνουν βέβαια, ότι το καθεστώς Καντάφι είναι κάποιο ιδανικό καθεστώς, όπως δεν είναι και το ιρανικό. Όμως, το να βάζεις στο ίδιο τσουβάλι καθεστώτα, που παίζουν εθνικοαπελευθερωτικό ρόλο, για να προστατεύσουν τον εθνικό τους πλούτο, με τα πελατειακά καθεστώτα, που ξεπουλούν τον εθνικό πλούτο τους στην υπερεθνική ελίτ, είναι το ίδιο πράγμα με το να βάζεις στο ίδιο τσουβάλι τούς σιωνιστές σφαγείς στην Παλαιστίνη με το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των Παλαιστινίων - χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει, ότι είναι τής ίδιας φύσης ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας ενός κινήματος με αυτόν ενός κράτους. Και αυτό ακριβώς κάνει σήμερα η γιαλαντζί «Αριστερά» (δηλαδή η ρεφορμιστική κρατικοσοσιαλιστική ή ελευθεριακή αριστερά), μαζί με τα διεθνή και ντόπια ΜΜΕ και την υπερεθνική, τη σιωνιστική και την ντόπια ελίτ.

 Διεθνές Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας

www.inclusivedemocracy.org-----------

Ο πονηρός κος Καστανίδης

«1. Όποιος από πρόθεση, δημόσια προφορικά ή διά του τύπου ή μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, προκαλεί ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή εχθροπάθεια κατά ομάδας ή προσώπου, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το γενετήσιο προσανατολισμό, ή κατά πραγμάτων που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τις παραπάνω ομάδες ή πρόσωπα, κατά τρόπο που μπορεί να εκθέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική ποινή χιλίων έως πέντε χιλιάδων (1.000 – 5.000) ευρώ.

2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου είχε ως άμεσο επακόλουθο την τέλεση εγκλημάτων, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή τριών έως δέκα χιλιάδων (3.000 – 10.000) ευρώ, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη».

Νομοσχέδιο Καστανίδη

Ο πολύ "δημοκρατικός" κος Χάρης Καστανίδης, ο σημερινός Πασόκος Υπουργός Δικαιοσύνης (!), ανακοίνωσε ότι θα εισηγηθεί την ψήφιση του παραπάνω άκρως φασιστικού νόμου. Αυτό το νομοσχέδιο στο σκεπτικό του θεωρεί ως δεδομένο ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που «αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις κατά τη μετάβασή της σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία...». Φαίνεται ότι εκεί στην Πασοκολάνδη κάποιοι έχουν εθισθεί στην λήψη αποφάσεων ερήμην του λαού. Πριν από αρκετά χρόνια, επί χαρισματικού απατεώνος, είχαν κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ ως κρυπτο-φασιστικό, με αξιόλογη επιχειρηματολογία. Δυστυχώς επαληθεύονται πλήρως. Το κείμενο του ΣΤΑΘΗ που ακολουθεί, πρέπει να διαβαστεί με προσοχή και να μας προβληματίσει όλους, πριν είναι πολύ αργά...

ΔΕΕ

 

Μέρκελαντ...

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Αν η παρότρυνση σε βιαιοπραγίες και η διέγερση παθών, «εχθροπάθεια» (!) κατά κάθε «άλλου», πρέπει να διώκεται, όχι με βάση το ποινικό δίκαιο, αλλά μια διαρκή «δίκη προθέσεων», των πάντων κατά των πάντων, τότε το πρώτο βιβλίο που θα πρέπει να οδηγηθεί στην πυρά είναι η Παλαιά Διαθήκη, με δεύτερο τα άπαντα του Λένιν και τρίτο τα ανάλεκτα του Μίκυ Μάους...

Πάμε και στην Ελλάδα για νόμο Γκεϋσώ; (σ.σ.: έτσι αποκαλείται στη Γαλλία ο νόμος που ποινικοποιεί τη γνώμη. Ο νόμος στίγμα για έναν πολιτισμό που ισχυρίζεται ότι έλκει την καταγωγή του απ' τον διαφωτισμό κι όμως αναγνωρίζει Εγκλήματα Γνώμης, προτείνοντας μάλιστα για την καταστολή τους τη λογοκρισία. Αλλά και τις ποινικές καταδίκες).

Νόμους όπως ο νόμος Γκεϋσώ διαθέτουν αρκετές κεντροευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Αυστρία κι άλλες, και τους καθιέρωσαν υπό το κράτος της ενοχής τους για το Ολοκαύτωμα. Το δυσάρεστο είναι ότι, στην αρχή τουλάχιστον, αυτή η ποινικοποίηση της σκέψης, αλλά και της ιστορικής έρευνας είχε την υποστήριξη ενός μεγάλου μέρους της ευρωπαϊκής Αριστεράς την οποία για μιαν ακόμη φορά οι καλές της προθέσεις την οδήγησαν τσιφ στην Κόλαση. Εν προκειμένω Κόλαση ήταν η δυνατότης πλέον των σιωνιστών να χαρακτηρίζουν ως αντισημιτισμό, έγκλημα μίσους και ρατσισμό ό,τι ενοχλούσε την ιμπεριαλιστική και συχνά φασιστική πολιτική του Ισραήλ. Το Ολοκαύτωμα αναγορεύθηκε σε Ταμπού!

Ιδιοκτησία και άλλοθι του Ισραήλ για πάσης φύσεως πολιτικά, ρατσιστικά (εναντίον των Παλαιστινίων), εθνικά (εναντίον όλων των άλλων, ανάμεσά τους και πολλοί Εβραίοι) και κοινωνικά (ταξικά) εγκλήματα.

Στη Γαλλία, στη Γερμανία, στις ΗΠΑ κι άλλες χώρες κάθε συζήτηση, γνώμη, έρευνα για το Ολοκαύτωμα μπορεί να οδηγήσει οποιονδήποτε στο εδώλιο.

Από πότε η Ελλάδα ζήλωσε τέτοια δόξα;

Ποιος έδωσε στον κ. Καστανίδη την εντολή (πάλι ο ελληνικός λαός;) στο νομοσχέδιο για την καταπολέμηση του ρατσισμού να προσδώσει διαστάσεις νόμου Γκεϋσώ;

Από πότε στην Ελλάδα τού σήμερα επαναποινικοποιούνται η σκέψη, οι απόψεις και η δημόσια διατύπωσή τους, όπως επί εμφυλιοπολεμικών κυβερνήσεων και επί χούντας;

Από πότε ασαφείς πολιτικοί και νομικοί όροι όπως η νεόκοπη «εχθροπάθεια» (!) θα αποτελούν αντικείμενο για δικαστική απόφανση;

.............................................

Η πολιτική ορθότης μόνο (η οποία καταρρέει παντού από καιρό) οδηγεί τον κ. Καστανίδη σε λογοκριτικές παρεκβάσεις, ή η πρόσφατη επίσκεψη στην Αθήνα του Αμερικανικού Εβραϊκού Λόμπυ οδηγεί την κυβέρνηση Παπανδρέου σε ένα ακόμα μάντρωμα, σε μιαν ακόμα «συμμόρφωσιν προς τας υποδείξεις»;

* * *

Θα οδηγηθούμε σε παραλογισμούς! Όπως αυτός που υφίσταται η αφεντιά μου χρόνια τώρα: παρ' ότι τιμώ και σέβομαι τους Εβραίους, παρ' ότι γονατίζω μπροστά στο Ολοκαύτωμα, όμως, επειδή καταγγέλλω τη δολοφονική πολιτική του Ισραήλ με συκοφαντούν οι πράκτορές του για αντισημίτη. Αλλά, όσο όλα αυτά μένουν στο επίπεδο του δημόσιου διαλόγου και της πολιτικής αντιπαράθεσης, μικρό το κακό. Όταν όμως γίνουν αντικείμενα λογοκρισίας, καταστολής, δικαστικών αποφάσεων, ποινών και ιδεολογικής τρομοκρατίας, το κακό θα είναι μεγάλο! Αυτό θέλετε, κ. Καστανίδη;

Έναν ακόμα νόμο σαν τον Τυποκτόνο νόμο Βενιζέλου (με τις αγωγές) που αυτήν τη φορά θα κλείνει στη φυλακή τις ιδέες, τη γνώμη, τις σκέψεις; Την έρευνα;

Στη δημοκρατία ο καθένας έχει το δικαίωμα στο λάθος του. Πόσω μάλλον το δικαίωμα να αποδείξει ότι μπορεί εν τέλει να 'ναι σωστό. Από πότε αυτή η διαδικασία γίνεται αρμοδιότητας Μπόγια και Ιεράς Εξέτασης;

Και κάτι ακόμα, το πιο σημαντικό.

Αυτό το νομοσχέδιο στο σκεπτικό του δηλώνει για την Ελλάδα ότι είναι μια χώρα που «αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις κατά τη μετάβασή της σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία...».

Έχει αποφασίσει ο ελληνικός λαός ότι επιλέγει το πολυπολιτισμικό μοντέλο; Σας έχει δώσει ανάλογη εντολή, κ. Καστανίδη;

Σε μια εποχή που ο πολυπολιτισμός έχει χρεωκοπήσει παντού στην Ευρώπη, διότι οδηγεί κι εγκλωβίζει τους μετανάστες στα γκέτο, διότι τους καταδικάζει στη σκλαβιά, διότι τους καθιστά απλώς φθηνή εργατική δύναμη, εσείς με ποιο δικαίωμα και με ποίου την εντολή πάτε να βάλετε τέτοια βόμβα στην κοιλιά της χώρας;

Οι μετανάστες συμμετέχουν στο εργατικό δυναμικό της χώρας και κατά τούτο πρέπει να τους αναγνωρίζονται όλα τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τους. Να έχουν το δικαίωμα στην επιλογή της ενσωμάτωσης ή της διαφορετικότητας. Κι όχι με πολυπολιτισμικές απατεωνιές (που εκτός των άλλων εκτρέφουν κι Ελληνες επαγγελματίες των ΜΚΟ) οι μετανάστες να οδηγούνται εξ ορισμού στο περιθώριο, στα γκέτο, στη διαρκή ταξική εκμετάλλευση και την κοινωνική απόρριψη.

Μπορεί η πονηρία της εξουσίας και η ευήθεια (ή η ιδιοτέλεια ορισμένων αντιεξουσιαστών) να 'ναι η χαρά της ακροδεξιάς, αλλά δεν μπορεί να 'ναι μια ακόμα αιχμαλωσία της χώρας...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 1.ΙΙΙ.2011 stathis@enet.gr

Η Λιβύη σχίζεται στα δύο

Rebels hold a young man at gunpoint, who they accuse of being a loyalist to Gaddafi Photograph: Goran Tomasevic/Reuters

του Δελαστίκ
Η κατάσταση στη Λιβύη δεν εξελίσσεται σύμφωνα με τα σχέδια και τις προσδοκίες του λιβυκού κέντρου που οργάνωσε την ένοπλη εξέγερση εναντίον του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι, σε επαφή και συνεννόηση με εξωτερικούς προς τη χώρα παράγοντες. Ο Λίβυος ηγέτης έχει ήδη χάσει τη μισή χώρα, την ανατολική περιοχή της Κυρηναϊκής με επίκεντρο τη Βεγγάζη. Απορρόφησε όμως το αρχικό σοκ από τον αιφνιδιασμό της οργανωμένης εξέγερσης και έχει αρχίσει να οργανώνει την άμυνά του στο δυτικό τμήμα της Λιβύης, την Τριπολίτιδα.

Προπύργιό του φυσικά η Τρίπολη, με κομβικά σημεία της περιοχής που ελέγχει, τη Σύρτη, η οποία κόβει στη μέση τα λιβυκά παράλια, και τη Σέμπχα, στα βάθη της Σαχάρας, η οποία διασφαλίζει τις πετρελαιοπηγές που βρίσκονται στη δυτική Λιβύη και ταυτόχρονα επιτρέπει την ενίσχυση του καθεστώτος με μαχητές από τις φυλές της Σαχάρας, την Αλγερία, τον Νίγηρα και το Τσαντ, καθώς και από οποιαδήποτε άλλη αφρικανική χώρα.

Το καθεστώς του Καντάφι δεν κατέρρευσε όσο διαρκούσε ο αιφνιδιασμός και τώρα η ένοπλη ανατροπή του είναι σαφώς πιο δύσκολη. Ο οργανωμένος χαρακτήρας της ένοπλης εξέγερσης στη Λιβύη, η φύση της οποίας δεν έχει σχέση με τις αυθόρμητες λαϊκές εξεγέρσεις άοπλων μαζών στην Τυνησία, την Αίγυπτο, το Μπαχρέιν, το Ομάν, την Ιορδανία κ.λπ., συμπεριλάμβανε και σχέδιο ψυχολογικού πολέμου, το οποίο παραπλάνησε τη διεθνή κοινή γνώμη αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα στα πεδία των συγκρούσεων, εμφανίζοντας τις αντικανταφικές δυνάμεις πολύ ισχυρότερες από όσο αποδεικνύονται στην πράξη.

Πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν η διαφαινόμενη το τελευταίο διήμερο έναρξη της στρατιωτικής ανασυγκρότησης του καθεστώτος στη Δυτική Λιβύη και η εκδήλωση επιθέσεων των κανταφικών δυνάμεων εναντίον πόλεων της Κυρηναϊκής που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των αντικανταφικών αποτελεί το στρατιωτικό κύκνειο άσμα του καθεστώτος ή αντιθέτως αν σηματοδοτεί σταδιακή ανάκτηση τμήματος της ισχύος του στον στρατιωτικό τομέα, οπότε είναι αυξημένες οι πιθανότητες να οδηγηθούμε σε παρατεταμένο εμφύλιο πόλεμο. Μέχρι προ τριών - τεσσάρων ημερών οι αντικανταφικές δυνάμεις τάσσονταν αποφασιστικά εναντίον της ανάληψης στρατιωτικής δράσης από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ εναντίον του Καντάφι. Οι λόγοι ήταν προφανείς: αφενός επειδή δεν ήθελαν να εμφανιστούν ως ανδρείκελα των Αμερικανών και των Ευρωπαίων, οι οποίοι θα τους εγκαθιστούσαν με τα όπλα ως κυβερνήτες της Λιβύης όπως έκαναν με τον Καρζαΐ στο Αφγανιστάν και αφετέρου επειδή είχαν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και πίστευαν ότι θα μπορούσαν μόνες τους οι αντικανταφικές δυνάμεις να ανατρέψουν τον Καντάφι χωρίς ξένη στρατιωτική βοήθεια.

Από προχθές παρουσιάστηκε μια εντυπωσιακή αλλαγή. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία έκαναν θεαματική στροφή, υποβαθμίζοντας δραστικά τις πιθανότητες ανάληψης πολεμικής δράσης εναντίον του Καντάφι, διαπιστώνοντας ενδεχομένως ότι η μερική ανασυγκρότηση της στρατιωτικής ισχύος του καθεστώτος θα την καθιστούσε αισθητά πιο πολυαίμακτη από όσο εκτιμούσαν αρχικά.

Αντιθέτως, το Εθνικό Συμβούλιο αντιπροσώπων των αντικανταφικών δυνάμεων της Κυρηναϊκής έκανε και αυτό στροφή 180 μοιρών και ζήτησε δημοσίως οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να... βομβαρδίσουν τον στρατό του Καντάφι! Οπως είναι ευνόητο, η έκκληση αυτή ερμηνεύθηκε ως ομολογία των αντικανταφικών δυνάμεων ότι αμφιβάλλουν πλέον αν μπορούν μόνες τους να τον ανατρέψουν.

Σε πολιτικό επίπεδο, αυτή η ριζική στροφή του Εθνικού Συμβουλίου συνέπεσε με το γεγονός ότι επικεφαλής του ανέλαβε ο μέχρι προ δεκαημέρου υπουργός Δικαιοσύνης του καθεστώτος, Μουσταφά Αμπντέλ Τζαλίλ, για τον οποίο υπάρχουν βαρύτατες υποψίες ότι βρισκόταν σε επαφή με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Αίγυπτο πολύ πριν εκδηλωθεί η ένοπλη αντικανταφική εξέγερση.

Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να κριθεί αν η τάση χωρισμού της Λιβύης σε δύο κομμάτια θα παγιωθεί ή αν οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ, με τη μυστική βοήθεια και του Ισραήλ, θα κατορθώσουν με κάποια μυστική επιχείρηση να δολοφονήσουν τον Καντάφι ή να τον ανατρέψουν με παλατιανό πραξικόπημα, εξαγοράζοντας το στενό του περιβάλλον και τους πραιτωριανούς του.

Ούτως ή άλλως τις ΗΠΑ και την ΕΕ μόνο το πετρέλαιο της Λιβύης τους ενδιαφέρει, για τη χώρα και τον λαό της αδιαφορούν παντελώς - άρα μπορούν άνετα να αποδεχθούν και έναν παρατεταμένο αιματηρό εμφύλιο, αν σε αυτόν δεν επικρατεί ο Καντάφι.

ΕΦΙΑΛΤΗΣ
Η Σούδα ορμητήριο επίθεσης ΗΠΑ - ΝΑΤΟ

ΤΡΑΓΙΚΕΣ συνέπειες για τις σχέσεις της Ελλάδας με τους Αραβες θα είχε ενδεχόμενη εκδήλωση αμερικανικής και ΝΑΤΟϊκής επίθεσης εναντίον της Λιβύης από την Κρήτη. Χιλιάδες Αμερικανοί πεζοναύτες συρρέουν στη Σούδα. Δύο ελικοπτεροφόρα των ΗΠΑ αναμένονται σήμερα στη Σούδα με 2.000 πεζοναύτες, ενώ 500 πεζοναύτες έφθασαν ήδη από προχθές αεροπορικώς! Ενα αμερικανικό πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο, ένα αντιτορπιλικό και τρία ακόμα πολεμικά σκάφη των ΗΠΑ αναμένονται στη Σούδα μέχρι τις 15 Μαρτίου. «Η βάση της Σούδας έχει διατεθεί για να εξυπηρετήσει τις ΗΠΑ και πολλές άλλες χώρες» δήλωσε ο υπουργός Αμυνας, Βαγγέλης Βενιζέλος, επιβεβαιώνοντας ότι η κυβέρνηση συμμετέχει στα σχέδια ενδεχόμενης επίθεσης κατά της Λιβύης.

ethnos

Κλέφτες και Αστυνόμοι

Εγραψε: Pitsirikos 

Οι δυο αστυνομικοί που έπεσαν θύματα κακοποιών χτες στην περιοχή του Ρέντη ανοίγουν για μια ακόμα φορά τη συζήτηση για την Αστυνομία. Και φυσικά, τα πάθη ανάβουν και η δολοφονία 2 ανθρώπων φέρνει πάλι στην επικαιρότητα κάποια γνωστά επιχειρήματα.



«Οι αστυνομικοί που σκοτώθηκαν από τους κακοποιούς ήταν νέοι. Ήταν παιδιά».
Τα παιδιά παίζουν στις πλατείες. Ενίοτε, τα παιδιά παίζουν κλέφτες και αστυνόμους αλλά το κάνουν με ψεύτικα όπλα – όχι με περίστροφα και Καλάσνικοφ.
Οι αστυνομικοί ξέρουν πολύ καλά πως κάνουν ένα επικίνδυνο επάγγελμα. Επίσης, το επέλεξαν – δεν τους το επέβαλε κανείς. Θα πρέπει να είναι ανόητος κάποιος, αν πιστεύει πως θα οπλοφορεί κατά τη διάρκεια της εργασίας του και το όπλο θα είναι ένα απλό αξεσουάρ. Το όπλο κάποια στιγμή θα βγει και μπορεί να σκοτώσει έναν κακοποιό, μια σύζυγο αστυνομικού που απάτησε ή ακόμα έναν 15χρονο μαθητή στα Εξάρχεια και έναν 25χρονο Βορειοηπειρώτη υδραυλικό (ο οποίος δέχτηκε 9 σφαίρες από έναν άσχετο αστυνομικό, ο οποίος κυκλοφορεί ελεύθερος). Βέβαια, όπλα δεν έχουν μόνο οι αστυνομικοί – όπλα έχουν και οι «άλλοι». Εμείς, οι υπόλοιποι, είμαστε άοπλοι.
Αν η νεότητα και η απειρία των αστυνομικών θεωρούνται οι αιτίες που χάνουν τη ζωή τους στις μάχες με τους κακοποιούς – ή σκοτώνουν αθώους πολίτες-, αυτό αφορά την οργάνωση της Αστυνομίας και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη – δεν αφορά τους πολίτες. Ας στέλνουν στους δρόμους πιο ώριμους και έμπειρους αστυνομικούς. Ή ας εκπαιδεύσουν καλύτερα τους νεότερους. Είναι δικό τους θέμα.
«Οι αστυνομικοί σκοτώθηκαν για χίλια ευρώ».
Αυτή πρέπει να είναι η μεγαλύτερη ανοησία και χυδαιότητα που λέγεται και γράφεται –κυρίως από δημοσιογράφους-, όταν σκοτώνεται κάποιος αστυνομικός. Δηλαδή, αν οι αστυνομικοί έπαιρναν 5 χιλιάδες ευρώ, θα είχε μεγαλύτερη αξία ο θάνατός τους; Ή μήπως θα ήταν δικαιολογημένος; Οι κακοποιοί δεν σκότωσαν τους αστυνομικούς επειδή ήταν φτωχοί – οι αστυνομικοί σκοτώθηκαν επειδή οι κακοποιοί (που μπορεί κι αυτοί να είναι φτωχοί) αποδείχτηκαν πιο ικανοί στη μάχη.
Αγαπητοί δημοσιογράφοι, αν δεν ξέρετε τι να γράψετε ή τι να πείτε –όταν σκοτώνεται κάποιος αστυνομικός-, είναι καλύτερα να το βουλώσετε. Με την αναφορά στο μισθό κάποιου αμέσως μετά τη δολοφονία του, το μόνο που καταφέρνετε είναι να ακούγεστε σαν ταλιροφονιάδες και να υβρίζετε τους νεκρούς. Επίσης, αφήνετε να πλανάται η υπόνοια πως οι αστυνομικοί δεν τα βγάζουν πέρα με τόσο χαμηλό μισθό και αναγκάζονται να κάνουν και «άλλες δουλειές»• αυτό, βέβαια, δεν απέχει από την πραγματικότητα-όπως μαθαίνουμε συχνά πυκνά από το αστυνομικό δελτίο και διαπιστώνουμε και με τα ίδια μας τα μάτια- αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι σωστό να αναφέρεται, όταν υπάρχουν νεκροί αστυνομικοί.

«Γιατί δεν κάνουν ένα συλλαλητήριο και για τους νεκρούς αστυνομικούς;»
Αυτή η ερώτηση απευθύνεται σε αυτούς που πηγαίνουν στις διαδηλώσεις – δηλαδή, κυρίως, στους αριστερούς (για κάποιο λόγο που δεν καταλαβαίνω, οι αριστεροί καλούνται όχι μόνο να κάνουν συλλαλητήριο για τους νεκρούς αστυνομικούς, αλλά να απολογηθούν και για τις ενέργειες των κακοποιών που σκοτώνουν τους αστυνομικούς. Λες και όσοι πάνε στις διαδηλώσεις είναι κακοποιοί - μιλάμε για απροκάλυπτη ηλιθιότητα).
Καλοί μου άνθρωποι, κανείς δεν αναγκάζει κανέναν να πάει σε συλλαλητήριο ή να κατέβει στο δρόμο για να συμπαρασταθεί σε απολυμένους, σε εργαζόμενους, σε μετανάστες, σε απεργούς πείνας ή να συμμετάσχει σε μια αντιπολεμική διαδήλωση. Όλοι αυτοί που πάνε το κάνουν με τη δική τους θέληση – νιώθουν την ανάγκη και πάνε.
Αν εσείς αισθάνεστε την ανάγκη να διαδηλώσετε για τους αστυνομικούς που σκοτώνονται από κακοποιούς, κάντε το – δεν σας εμποδίζει κανείς. Μην ζητάτε, όμως, από άλλους να το κάνουν για εσάς. Παραδεχτείτε πως αδιαφορείτε για όλους –και για τους νεκρούς αστυνομικούς- και νοιάζεστε μόνο για την πάρτη σας, και αφήστε την υποκρισία.
Στην πραγματικότητα, δεν ζητάτε να γίνει συλλαλητήριο για τους νεκρούς αστυνομικούς – ζητάτε να μην γίνεται κανένα συλλαλητήριο. Απλώς, ντρέπεστε να το πείτε ευθέως και προσπαθείτε να ενοχοποιήσετε και να ακυρώσετε τα συλλαλητήρια και τις αντιδράσεις αυτών που απειλούν εσάς και τα αφεντικά σας.
Ούτως ή άλλως, αν γίνει μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τους νεκρούς αστυνομικούς, εσείς δεν πρόκειται να πάτε. Αν δεν ένιωσες την ανάγκη να βγεις στο δρόμο για τη δολοφονία ενός 15χρονου παιδιού, δεν πρόκειται να το κάνεις για αστυνομικούς που δολοφονήθηκαν από κακοποιούς. Είναι πιο πιθανό να πάνε στη συγκέντρωση για τους νεκρούς αστυνομικούς οι αριστεροί παρά εσύ.
(Το θέμα της εγκληματικότητας είναι τεράστιο – και φυσικά είναι πολιτικό θέμα. Όσο αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα, θα θρηνούμε πολλούς νεκρούς – πολίτες και αστυνομικούς. Αντί να ουρλιάζουμε όλοι τις βεβαιότητές μας για την εγκληματικότητα, ας κάνουμε κάτι πιο ψύχραιμο και πιο χρήσιμο. Υπάρχει μια επιστήμη που λέγεται «Εγκληματολογία» και μια άλλη που λέγεται «Κοινωνιολογία». Η Ελλάδα διαθέτει εξαιρετικούς κοινωνιολόγους και εγκληματολόγους. Ας βγάλουμε τον σκασμό και ας τους ακούσουμε.)
    

Οι υποτίθεται ξυλοκόποι του βορά, οι "βάρβαροι" Ισλανδοί ορίστε τι έκαναν για παραπλήσια κατάσταση της οικονομίας τους

 

Οι Ισλανδοί δεν αρκέστηκαν στα δάκρυα και την οργή. Απαίτησαν

και πήραν απαντήσεις. Για το τι έφταιξε, ποιοι ευθύνονται και τι

πρέπει να γίνει για να μην ξανασυμβεί παρόμοια κρίση. 

Μόλις 15 μήνες μετά το...ξέσπασμα της κρίσης,

 η εξεταστική επιτροπή που συνέστησε το Κοινοβούλιο από ανεξάρτητους ειδικούς έβγαλε

πόρισμα 2.400 σελίδων, με το οποίο όχι μόνο καταλόγισε

ευθύνες, αλλά και τις προσωποποίησε. Κατονομάζονται ο πρώην

πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε, τρεις πρώην διοικητές της

κεντρικής τράπεζας, υπουργοί, ενώ ποινικές ευθύνες

καταλογίζονται σε στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών.

Ηδη ο εισαγγελέας έβγαλε διεθνή εντάλματα σύλληψης, ...καθώς πολλά

golden boys διέφυγαν στο εξωτερικό, κάνοντας μία μέρα πριν από

την εκδήλωση της κρίσης τεράστιες αναλήψεις από τους

λογαριασμούς τους. Τρεις συνελήφθησαν και κρατούνται. Η

κυβέρνηση έκανε μηνύσεις και ζητάει πίσω τα κλεμμένα.

Η εξεταστική επιτροπή είχε στη διάθεσή της 80 υπαλλήλους, δικό

της προϋπολογισμό και δικαίωμα να ζητήσει -ακόμη και να

κατασχέσει- στοιχεία από κρατικές υπηρεσίες και ιδιώτες.

Επίσης, ανεξάρτητη επιτροπή ετοιμάζει συστάσεις για να γίνουν

μεταρρυθμίσεις ώστε να αποφευχθεί παρόμοια κρίση στο μέλλον.

Στο πλαίσιο της διαφάνειας, αναρτήθηκε τον Απρίλιο στον

ιστότοπο της Βουλής ( http://sic.althingi.is/) το πλήρες κείμενο που η

κυβέρνηση ονομάζει «Έκθεση της αλήθειας» και οι Ισλανδοί

αποκαλούν «Μαύρο πόρισμα» καθώς και εκτεταμένη περίληψη

στα αγγλικά.

Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν

αμφισβήτησαν την αμεροληψία των συντακτών του πορίσματος.

Το βράδυ της ανακοίνωσης 45 ηθοποιοί συγκεντρώθηκαν στο

Δημοτικό Θέατρο του Ρέικιαβικ και διάβασαν επί πέντε

συνεχόμενα 24ωρα, σε μια κατάμεστη αίθουσα, ολόκληρη την

έκθεση.

Για τους περήφανους, πλην εξαπατημένους απογόνους

των Βίκινγκς, ήταν μια ομαδική ψυχανάλυση, μια διαδικασία

κάθαρσης.

(από wwwaristofanis)