Αναζήτηση

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

Στέφανος Τζουμάκας παρέμβαση


Η Συντηρητική Πολιτική, οι ‘’Ριζοσπάστες”, η Προοδευτική Πολιτική και οι στίχοι της Agelina Rain.
Έχουμε βιώσει πολλοί στη χώρα   ΚΑΙ  ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ και οικονομικές κρίσεις. Έχουμε όλοι στο νου μας ΙΣΤΟΡΙΚΑ δεδομένα. Σε κάθε κρίση, ΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΙ όλοι.  Οι  δυνάμεις με κοινωνικές και πολιτικές αρχές, με ρίζες  , πάντα αποτελούσαν τη  βάση και τη συνέχεια.
Χρειαζόμαστε σχέδιο, στρατηγική και τακτικές. Ούτε δράση για τη δράση, με τη λογική του πικραμένου, ούτε στοχασμό για το στοχασμό, για  άλλοθι και αναδίπλωση, για ένα  νέο  ατομισμό και συντηρητισμό.
Η ΚΡΙΣΗ, βαθαίνει, περνάει σε πιο δύσκολη φάση.
Ο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ  μας χρειάζεται τώρα, άμεσα, χθες. Μαζί με ΣΧΕΔΙΟ πρωτοβουλίες και δράση.
Ο Ντοστογιέφσκι έγραφε ”Ο άνθρωπος της δράσης, χωρίς στοχασμό, δεν αποτελεί μόνο ένα μέτριο πνεύμα, αλλά οδηγείται και οδηγεί σε αδιέξοδα, από τα οποία είναι προφανές ποιοί επωφελούνται.”
Η χώρα και οι πολίτες  διερχόμαστε  μια δημοσιονομική κρίση, μια κρίση, χρέους , μια κρίση δανεισμού. και ήδη  ύφεση  με ανεργία. ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΤΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ μιας μονεταριστικής και νεοφιλελεύθερης  πολιτικής στην ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ συνολικά και όχι μόνο στη δημόσια οικονομία.
Η νεοφιλελεύθερη ηγεσία της   Ε.Ε.  και οι 23 δεξιές κυβερνήσεις από τις 27 της Ε.Ε. παρασύρουν την Ελλάδα και όλες τις χώρες της Ε.Ε.  σε ΑΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ(ύφεση)  σε ένα εργασιακό  μεσαίωνα και σε μια εισοδηματική καταβαράθρωση εκατομμύρια έλληνες και ευρωπαίους πολίτες ,συνολικά.
ΤΩΡΑ προστίθεται μια νέα κρίση  , η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ με τη άνοδο  της τιμής του πετρελαίου, μετά από τα κινήματα εξέγερσης  στις Αραβικές χώρες, ενάντια σε φεουδαρχικά και αυταρχικά μονοκομματικά καθεστώτα και με βασικό  προσανατολισμό την Αστικο -Δημοκρατική  και Καπιταλιστική ολοκλήρωση σε αυτές τις χώρες.
Η νέα Ενεργειακή Κρίση  θα οδηγήσει σε ΑΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΛΑΝΗΤΗ.(Η ενεργειακή κρίση του 1973 κράτησε ΔΕΚΑ χρόνια).
Ειδικότερα, η προτεσταντική δεξιά που κυριαρχεί στην Ε.Ε.  προετοιμάζει ένα ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΟ μονεταριστικό, αντιαναπτυξιακό σχέδιο( Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας). Αν μια φορά  ήταν ΛΑΘΟΣ -και ήταν λάθος -το Μνημόνιο   ως επιλογή για την απάντηση στη  στη κρίση,  η  νεοφιλελεύθερη λαίλαπα του μακροχρόνιου σχεδίου λιτότητας θα είναι το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας. Στην Ελλάδα το σχέδιο αυτό επιβαρύνεται με άγριες νέες περικοπές  εισοδημάτων, με περαιτέρω μείωση της ζήτησης, καθώς και των επενδύσεων και της ανάπτυξης  και έκρηξη της ανεργίας.
Οι έχοντες καλά ζουν και ευημερούν.
Οι ελληνικές τράπεζες έλαβαν -ΜΈΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ -τριάντα δις ευρω ζεστό χρήμα και ως εγγυήσεις  70 δις  ευρώ. Τα τελευταία  δέκα χρόνια είχαν κερδίσει 42 δις με φορολογική κλίμακα 17%.
Έχουν δημοσιευτεί οι πηγές εσόδων από τη φορολογία για το 2009.Η ΛΗΣΤΕΙΑ έχει ως εξής: Από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους 74 δις ευρ, από τους βιομήχανους 8δις ευρ, από τους ελευθεροεπαγγελματίες 4δις ευρώ. Και μετά περιμένουν να αποπληρωθεί το χρέος και να μειωθεί το έλλειμμα!! Αναλογικά τα ίδια θα συμβούν και με τα έσοδα από τη φορολογία του 2010!
Η ΕΤΗΣΙΑ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ 40 ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ δις ευρ .Η εργοδοσία απέφυγε να πληρώσει και για ασφάλιστρα 12 δις ευρ. Ο ΦΠΑ, ΑΝΕΙΣΠΡΑΚΤΟΣ από το 53% των επιχειρήσεων. Από το ΑΕΠ  της χώρας ,το κεφάλαιο έλαβε το 65 % του πλούτου και οι δυνάμεις της εργασίας το 35% !ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΩ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΤΟ 1990, ΕΤΗ ΣΥΝΑΠΤΑ 21!
Ορισμένοι ΚΑΛΟΠΙΣΤΟΙ και  με αξίες για ΗΘΙΚΗ στη πολιτική, θεωρούν ότι τα λεφτά ”τα έφαγαν τα λαμόγια της πολιτικής, ΠΑΣΟΚΟΙ και Ν.Δ. Με μίζες, σε συμβάσεις , χρηματισμούς κλπ”. Αυτά έγιναν και πρέπει να αποδοθούν ευθύνες.
Το ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ 340 ΔΙΣ ΕΥΡΩ, το ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΟΥ 15,5 έως και 19,5 μαζί με νοσοκομεία(6,5 δις ευρ  ΠΑΡΤΥ  το κύκλωμα φαρμακοβιομηχανία) και ας προσθέσουμε και τα ελλείμματα της αυτοδιοίκησης αποτελούν ΤΕΡΑΣΤΙΑ μεγέθη. Τα λαμόγια μπροστά σε αυτά τα μεγέθη είναι ”Κλεφτοκοτάδες” που ασφαλώς πρέπει να πάνε στο Κορυδαλλό.
Την ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ  ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ που φοροδιαφεύγει τα τελευταία είκοσι χρόνια -ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ- επί 40δις και δέκα δις η εισφοροδιαφυγή-ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ- και ο πλουτισμός του 20% των Ελλήνων, επί  επτά φορές -ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ-, Αυτό το τμήμα των παρασιτικώς εχόντων, ποιός θα το  πάει φυλακή;;; ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ -ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΠΑΞΕ -ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΟΡΕΣ -ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. Συν  τους τοκογλύφους των ξένων και των ελληνικών τραπεζών που ήδη έχουν λάβει πλέον των 350δις -που είναι το χρέος- από επιτόκια και τόκους υπερημερίας.
ΣΥΝΕΛΟΝΤΙ ΕΙΠΕΙΝ(Συμπερασματικά) .Αυτός είναι ο  καπιταλισμός σε κρίση, που καταστρέφει τώρα μέρος των παραγωγικών δυνάμεων(Τα νεκροταφεία των Ελληνικών επιχειρήσεων της αποβιομηχάνισης της χώρας, είναι χιλιάδες στις βιομηχανικές περιοχές). Η χώρα έχει πλέον μόνο 960 χιλιάδες επιχειρήσεις .Οι 930 χιλιάδες από αυτές έχουν μόνο μέχρι ΔΕΚΑ εργαζόμενους .Οι εργασιακές σχέσεις ανατράπηκαν, οι αμοιβές μειώθηκαν, οι άνεργοι πλησιάζουν το 1εκ 200χιλ. Κάθε χρόνο γινόταν προσπάθεια για να βρεθούν 40 χιλιάδες θέσεις εργασίας και τώρα για να αντιμετωπιστεί η άγρια αυτή εξέλιξη χρειάζονται -κάθε χρόνο- 140 χιλιάδες θέσεις εργασίας, όταν η αρνητική ανάπτυξη της χώρας καλπάζει .Το βιοτικό επίπεδο του 2008 θα  ανακτηθεί μετά το 2017 !!Και κάτω από άλλες προυποθέσεις! Η χώρα ήταν αυτάρκης σε αγροτικά προιόντα διατροφής, αλλά οι αγρότες ήθελαν καπνά, βαμβάκια και τεύτλα. Η ετήσια δαπάνη υπερβαίνει τα 6,5 δις ευρώ το χρόνο για εισαγόμενα, σκουπίδια εν πολλοίς. Από τα 500 κτηνοτροφικά προιόντα που καταναλώνουμε ,μόνο ΔΕΚΑ παράγονται στη χώρα.
Οι Πρωθυπουργοί που κυβέρνησαν τη χώρα έχουν  ευθύνες για ΤΡΕΙΣ ΒΑΣΙΚΟΥΣ λόγους και όχι μόνο γιατί δεν πάταξαν τη διαφθορά. Με τις πολιτικές τους :α) Διαλύθηκε η παραγωγική βάση της χώρας β) Η φοροδιαφυγή ήταν από τα βασικά τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά. Αυτά τα δύο οδηγούσαν σε δανεισμούς , ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙ ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ ΣΕ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ. Και  γ )  Ήταν απαράδεκτη η ανοχή στη διαφθορά, ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ   Υπουργών, Γεν.Γραμματέων, Διοκητών, Νομαρχών, Δημάρχων, Στελεχών της δημόσιας διοίκησης κ.ο.κ. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΛΟΙ .Η ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ είναι χαρακτηριστικό της περιόδου του Χίτλερ και του Στάλιν.
Ο ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟΣ  ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ πνέει τα λοίσθια. Οι  ΕΧΟΝΤΕΣ  ζούσαν   με το 400% του εθνικού πλούτου, του  ΑΕΠ.
ΔΕΝ τα φάγαμε μαζί!
Οι έχοντες κατέχουν -μεταξύ των άλλων -τα μέσα μαζικής εξαπάτησης και αποπροσανατολισμού, τα ΜΜΕ. Διαθέτουν τον πολιτικό έλεγχο τμημάτων των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., Και μέλημα τους είναι: Ο δικός τους φόβος, να γίνει φόβος της χώρας .Και ακόμα να προωθούν στο δημόσιο βίο πρακτικές και  φαινόμενα ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ. Και -ως γνωστόν-  για το μόνο που δε νοιάζονται  είναι  για το  20 % ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟ 28%, που διαβιούσε και διαβιεί , κάτω από το όριο της φτώχειας.
ΠΕΝΤΕ Στρατηγικές  ξεδιπλώνονται  αυτή τη περίοδο:
α)Τα κινήματα ΑΙΧΜΗΣ και ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ, των δικαιωμάτων, όπως η απεργία των μεταναστών, όπως  το κίνημα ”δεν πληρώνω”,  που είναι στη λογική, δημιουργώ παράπλευρα γεγονότα, στη λογική ”κάθε πρόβλημα και συσπείρωση”, στη λογική για” τη συνειδητοποίηση των μικροαστών ριζοσπαστών”, σε μια αντίληψη αποσπασματικών πρωτοβουλιών, ασύνδετων, χωρίς συνεκτική πολιτική σε σχέση με τα ΚΥΡΙΑΡΧΑ προβλήματα της χώρας. Η στρατηγική του ΚΛΕΦΤΟΠΟΛΕΜΟΥ είναι αδιέξοδη. Ιδιαίτερα  ορισμένοι που με -εθνικιστικές κορώνες-  συμβαδίζουν με γερμανικά φόρουμ, περί επιστροφής στη δραχμή.
β)Η προβολή ότι  έχουμε ΠΟΛΕΜΟ είναι στη λογική μιας ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ επιλογής .
γ) Η  ρητορική της εγχώριας δεξιάς  σε ”αντι-μνημονιακές” ρήσεις ενός κόμματος με παράδοση στις πολιτικές λιτότητας στις πολιτικές του μονεταρισμού.
δ)  Η επιμονή μιας ομάδας Σοσιαλ-φιλελεύθερων του ΠΑΣΟΚ  για  τη συνεχή πρόταξη των δημοσιονομικών έναντι της ανάπτυξης και της εξόδου από τη κρίση. Ενώ  στα αδιέξοδα του Μνημονίου  είναι και η Μέρκελ που σε μια στρατηγική  ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ του γερμανικού κεφαλαίου προς την ανατολική Ευρώπη, επιχειρεί  και  νέους εκβιασμούς για νέα περιοριστικά μέτρα, σε μια ΠΑΡΑΛΥΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, Ευρωπαική ένωση.
Η ευθύνη της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι  ιστορική. Στροφή και αλλαγή πορείας. Τέλος στη Δημοσιονομική Υστερία. Στο κέντρο των εξελίξεων η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ  στο σύνολο της.
ε)Η χώρα ΣΥΝΟΛΙΚΑ χρειάζεται άλλο ΣΧΕΔΙΟ, άλλη ανάπτυξη, άλλη οικονομική και κοινωνική  πολιτική, άλλη προοπτική. Τη ΔΙΕΞΟΔΟ αποτελεί: Η ΒΙΩΣΙΜΗ ανάπτυξη, η φορολόγηση και η ριζοσπαστική αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου  με βάση το  παράγειν , έχειν και κατέχειν. Και αυτό είναι εύκολο να βρεθεί. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ.
Και μια τέτοια  εξέλιξη να συμβαδίσει με αλλαγές στην Ευρώπη, όπως ήττα της Μέρκελ και του Σαρκοζί στις εκλογές του 2012, και μια συμφωνία ΟΥΣΙΑΣ στις επόμενες συνόδους του G20,ένόψει της νέας ενεργειακής κρίσης.
Ως ΕΠΙΛΟΓΟ ,
παραθέτω  στίχους της φίλης, από το Facebook, Angelina Rain, που ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ ανάμεσα στην ΗΘΙΚΗ  και στην ΗΘΙΚΟΛΟΓΙΑ πράγμα που δεν κάνουν  αρκετοί τυφλωμένοι από την έμμισθη προπαγάνδα:
”Στης αρπαγής το ξέσπασμα απορρίπτω το δήθεν, το αφού, το επειδή.
Ανήθικης έκστασης υπόλοιπο το διαιρούμενο κορμί σας και μου ζητάτε εξάγνιση. Νευροαναθρεμμένη αμμωνία αναδύεται απ’ τα θλιμμένα περιττώματα που υψώσατε κι ακόμη θαρρείτε ύπαρξη το ανεκδιήγητο.
Παραδώστε το άκουσμα στης μετάνοιας το χορό και ξεπλυθείτε επιτέλους. Το σύμπαν …θα φτύσει τα στεγνά κουκούτσια για να φυτρώσει το μετέπειτα.
Εσείς, ούτως ή άλλως, σαπίσατε από τις ρίζες.”

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011

Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος: Απίθανο; Καθόλου




της Φλώρας Νικολιδάκη


Η συνταγή του πολέμου είναι μπροστά μας. 


6 δισ. άνθρωποι κατοικούν στον πλανήτη Γη, έχοντας διαμορφώσει μια τεράστια μηχανή κατανάλωσης, αναπαραγωγής και απόρριψης. 


Η ισορροπία του πλανήτη εξαρτάται από την πείνα του μεγαλύτερου μέρους του κόσμου. Ο τρόπος ανάπτυξης του λεγόμενου «δυτικού κόσμου», που εξασφάλισε τον πλούτο για τους λίγους λειτουργεί ως πιλότος για τα εκατομμύρια των ανθρώπων της γης. 


Φτάσαμε στο όριο. Είναι αυτό που λένε καμιά φορά οι γιατροί στους συγγενείς: «Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Τώρα μόνο ο θεός».


Ασφαλώς υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που σκέπτονται ότι πρέπει να αλλάξουμε ρότα. Τι σημασία έχει; Οι εξουσιαστές αυτού του κόσμου, έχουν άλλη γνώμη και πρέπει να τους αναγνωρίσουμε ότι πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. 


Αν σκεφτούμε τι έγινε τα τελευταία 15 χρόνια στη χώρα μας θα καταλάβουμε και το σχέδιο και τον αρχιτέκτονα.


Ο πόλεμος καταστρέφει ανθρώπους, μηχανήματα, υποδομές. Δηλ. αναζωογονεί την ανθρωπότητα μέσα από την επιβίωση του κοινωνικού και οικονομικού συστήματος που οδήγησε σ' αυτόν. 


Ζητούμενο; Μια νέα μοιρασιά σε ένα περιβάλλον με λιγότερους ανθρώπους και με περιθώριο η καταστροφική μηχανή που δημιούργησε το κεφάλαιο να έχει ξανά το περιθώριο να συνεχίσει τη γιγαντιαία παραγωγή του οδηγώντας τον πλανήτη στην τελική του καταστροφή. 


Κατά τη δική τους άρρωστη λογική όμως, η λύση βρίσκεται στο διάστημα, για το οποίο διαθέτουν ήδη πληροφορίες τις οποίες η ανθρωπότητα θα μάθει στο παρά 1’.


Τα παιδιά μας, καλοταϊσμένα, καλοντυμένα και καλοσπουδασμένα, προορίζονται για τη μηχανή του κιμά. 


Οι εξουσιαστές γελάνε μαζί μας, με την αφέλειά μας, που πιστέψαμε ότι αν τα εφοδιάσουμε με καμιά δεκαριά πτυχία και τίτλους, θα κάνουμε τα παιδιά μας απαραίτητα για το σύστημά τους. Αμ δε. 


Για τα δικά τους παιδιά όλα αυτά είναι παλιόχαρτα που τους τα εφοδιάζουν ό,τι ώρα θέλουν «για το τυπικό του πράγματος». Απλώς η δική μας αφέλεια είναι μια ακόμα κερδοφόρα επιχείρηση με τίτλο « βιομηχανία της εκπαίδευσης».


Εμείς, ας το πάρουμε επιτέλους απόφαση. Πίσω μας υπάρχει ο τοίχος. Άρα το βήμα θα γίνει μπροστά.

Θα ρίξουμε τους δικούς μας Μουμπάρακ, που είναι τρεις πολιτικές οικογένειες και 10 επιχειρηματίες. Πριν απ' όλα όμως, θα καθαρίσουμε την αριστερά από τα μαυσωλεία της, που έχουν ξεχαστεί σε θέσεις που καταλαμβάνουν εδώ και 3-4 δεκαετίες.

Έχουν ξεχαστεί τόσο πολύ που αισθάνονται ότι έχουν το δικαίωμα να αρνούνται την ενότητα του κινήματος για την ανατροπή της πιο επιθετικής καπιταλιστικής πολιτικής από συστάσεως ελληνικού κράτους.
Θα τους κάνουμε εμείς να καταλάβουν ότι αυτό το δικαίωμα δεν το έχουν. Ότι και να κάνουν εμείς ενωμένοι στους χώρους μας θα παλεύουμε και θα δημιουργούμε τα δικά μας ενωτικά σχήματα. 

Γιατί όποιος δεν κατάλαβε τι μας είπαν τα παιδιά τον Δεκέμβρη του 2008, και τι μας λένε 300 μελλοθάνατοι το 2011, να πάνε στον ψυχολόγο και να ρωτήσουν: «είμαι στέλεχος της αριστεράς και δεν καταλαβαίνω γιατί έγινε ο Δεκέμβρης και γιατί έγινε η απεργία πείνας, τι μου συμβαίνει;».

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Χούντα είναι θα ..περάσει


 http://klassikoperiptosi.blogspot.com


 


Μεταξύ δουλείας και δουλείας δεν υπάρχει καμιά διαφορά Με το να κάμεις μιαν επανάσταση κι αποτινάξεις το ζυγό δεν έκαμες τίποτα Το '21 αυτό έκαμε. Το να μην ξαναπέσεις σε ζυγό-αυτό ειναι επανάσταση.
Γιάννης σκαρίμπας

 
 



Αν κάτι μπορεί να σηματοδοτήσει την σημερινή μέρα δεν είναι τόσο η εξ αντικειμένου μαζική συμμετοχή του Ελληνικού λαού στην συγκέντρωση, όσο η επιθυμία του να είναι αυτόπτυς μάρτυρας ή πρωταγωνιστής σε αυτό που ήξερε ότι θα του κρύψουν τα κανάλια με το πρόσχημα της απεργίας.

Ήθελε ο Έλληνας να δείξει πρώτα στον ίδιο του τον εαυτό και ύστερα σε όλους τους "Παγκαλόμορφους" του κυβερνητικού και αντιπολιτευτικού καθεστωτισμού, ότι δεν πέθανε, ότι η καρδιά του ακόμα χτυπάει δυνατά και μάλιστα τόσο, που κοντεύει να βγεί απο τα στήθη μαζί με την οργισμένη φωνή του.

Τα μέτρα και τα μνημόνια ήταν μόνο η αφορμή,
ήταν το τσιριχτό κουδούνισμα του ξυπνητηριού που ξεσήκωσε τον Έλληνα από τον λήθαργο λίγο πριν τον μαγαρίσει η προστυχιά του μεταμφιεσμένου σοσιαλδημοκράτη και του ψευτοεξαγνισμένου αριστεροδέξιου παλιάτσου.

Προσπάθησαν με βόμβες κρότου να καλύψουν αυτόν τον χτύπο της καρδιάς και με τα χημικά να τσούξουν τα μάτια και να κλείσουν την ώρα που η ντροπή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας των "αρίστων" έτρεχε να κρυφτεί στα φουστάνια της Μέρκελ ή στην κωλότσεπη του Στρός Καν.
Που θα στηριχτούν τώρα πια;

Πού θα βρούν έστω και ένα κουρέλι για να κρύψουν την γύμνια τους;

Κανένα αριστερό ή δεξιό δεκανίκι δεν μπορεί πια να τους κρατήσει όρθιους.

Τι θα γίνει όμως απο εδώ και πέρα;

Θα πάμε σε γενικευμένη εξέγερση;

Θα δεχτεί ο Ελληνικός λαός μια "νέα" δήθεν μεταπολίτευση;

Το ότι θα φτάναμε μέχρις εδώ, το ξέραμε και εμείς , και ο Παπανδρέου και όλοι όσοι τον έσπρωξαν να παίξει τον πρωταγωνιστή σε αυτή την τραγωδία.

Ξέραμε και ήξερε ότι το "έργο" όπου νάναι τελειώνει.

Αυτό που δεν ξέρουν όμως είναι ότι ο Έλληνας δεν πρόκειται να δεχτεί κανέναν φτιασιδωμένο "Εθνάρχη" που θα έρθει σαν μεσσίας σε μια κυβέρνηση δήθεν "εθνικής σωτηρίας".

Αυτός ο λαός έχει κάνει πολλές "αμαρτίες" αλλά έχει υποφέρει και πολύ για να μπορέσει να αντέξει άλλη μια φορά το δημοκρατικό σαμάρωμα της "Νέας Τάξης Πραγμάτων".

Και εδώ και στη μέση Ανατολή
έβαλαν για χρόνια τους νεκροζώντανους της πολιτικής να παριστάνουν τους ηγέτες και να τραβούν με δανεικό λουρί τους λαούς της Ελλάδας της Αιγύπτου, της Τυνησίας της Λιβύης ,της Αλγερίας, του Μπαχρέϊν κ.α .

Ήξεραν ότι το "καύσιμο" που θα κινήσει την "μηχανή" της λαϊκής εξέγερσης θα φτιαχτεί από την αποσύνθεση του ίδιου του θνησιγενούς συστήματος που δημιούργησαν και μέχρι τα χτές συντηρούσαν με κάθε τρόπο.

Τι θα γίνει όμως τώρα που ήδη έχουν πάρει οι "μηχανές" μπρός;

Ποιός θα κάτσει στο "τιμόνι";

Γιατί αν είναι να πάμε σαν τους στραβούς σε μια εξέγερση και την επομένη να γλεντάμε σαν τους Αιγύπτιους που απέκτησαν μια "προσωρινή" χούντα, με Αμερικανική επιδότηση και "εγγύηση" , τότε καλύτερα να κάτσουμε σπιτάκι μας να βλέπουμε τον Πρετεντέρη να μας εξηγεί πώς θα μπορούμε να παίξουμε στην άρπα ευρωπαϊκές καντρίλιες με κομένα τα τέσσερα δάκτυλα.

Ας αφήσουμε λοιπόν την Ελληνική καρδιά μας να μας οδηγήσει για να αντισταθούμε με αρχοντιά και σαν λεβέντες και όχι σαν εξαθλιωμένοι ζήτουλες που θα χειροκροτήσουν τον πρώτο τουρκόγυφτο τους κουνήσει κόκκινο μαντήλι.

Ζούμε ιστορικές στιγμές και δεν έχουμε περιθώρια να πειραματιστούμε παίζοντας στον τζόγο της "Νέας Τάξης Πραγμάτων" την ίδια μας την ελευθερία , την ίδια μα ς την ύπαρξη.

Αν θέλουμε να ζήσουμε ελεύθεροι θα πρέπει να αποφασίσουμε να μείνουμε όρθιοι ως το τέλος και όχι μόνο την στιγμή ή τις στιγμές της εξέγερσης.

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

Η επανάσταση των σιωπηλών

Γ.Γραμματικάκης: Η επανάσταση των σιωπηλών

Του Γιώργου Γραμματικάκη

"Οι Σειρήνες όμως έχουν ένα όπλο πιό φοβερό και από το τραγούδι: τη σιωπή τους. Και πιθανότερο, παρόλο που δεν έτυχε ποτέ, θα ήταν να γλυτώσεις από το τραγούδι τους, παρά από τη σιωπή τους."
Φράντς Κάφκα, Η σιωπή των σειρήνων

Καθώς η κρίση απλώνει βαριά την σκιά της στην χώρα και τις ψυχές μας, πολλοί προσπαθούν να προδικάσουν το μέλλον. Κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι θα υπάρξουν βίαιες αντιδράσεις, άλλοι πάλι ότι η απάθεια θα εξακολουθήσει να κυριαρχεί.

Ενώ όμως μια κλασική επανάσταση δεν είναι ανάμεσα στα ενδεχόμενα -ούτε οι συνθήκες υπάρχουν, ούτε ο εχθρός είναι ορατός- εγώ οραματίζομαι από παλιά μια άλλη επανάσταση. Μια επανάσταση διαφορετική από όσες περιγράφουν τα βιβλία, από όσες απεικονίζουν στις ταινίες τους οι σκηνοθέτες. Την ανάγκη της μάλιστα διατύπωσα πολλά χρόνια πριν. Kαθώς όμως περνά ο καιρός αυτή η άλλη επανάσταση, που οραματίζομαι, κερδίζει διαρκώς σε περιεχόμενο και ορμή.

Η επανάσταση λοιπόν, που οραματίζομαι, θα είναι μια επανάσταση των σιωπηλών. Δεν θα έχει σημαίες αναπεπταμένες, συνθήματα και ιδεολογικές διακηρύξεις. Θα είναι μια επανάσταση βουβή, που θα στηρίζεται απλώς στην αλληλεγγύη των βλεμμάτων. Θα ξεκινήσει από την απόλυτη, την οργισμένη σιωπή, και θα αποδώσει στον άνθρωπο όσα στερήθηκε, όσα ονειρεύθηκε, ό,τι ζήτησε με κραυγές –πριν επιλέξει την σιωπή.

Γιατί αυτή η σιωπή, είναι η απόγνωση και η προσδοκία του. Δεν είναι αποδοχή, μήτε μοιρολατρία. Η σιωπή είναι το μέτρο της διαψευσμένης του ζωής, η πίκρα για τις επαγγελίες που ακυρώθηκαν, η οργή για την υποκρισία και το ψέμα. Η σιωπή είναι το ανώτερο στάδιο της πολιτικής ωριμότητας. Αν οδηγήσει στην επανάσταση, θα είναι μια επανάσταση αληθινή, αφού για πρώτη φορά δεν θα δεσμεύεται από τα λόγια της. Θα δεσμεύεται μόνον από τα αισθήματα της.

Η επανάσταση των σιωπηλών, δεν απευθύνεται λοιπόν σε ορισμένες τάξεις κοινωνικές, ούτε υπόσχεται ευημερία και δικαιώματα. Υπόσχεται μόνον μια άλλη γλώσσα: Την ξεχασμένη γλώσσα της ειλικρίνειας και της ευθύνης. Δεν επιδιώκει την εξουσία, αφού όπως απέδειξε η Iστορία, αυτό οδηγεί στην βία και τον εκφυλισμό. Επιδιώκει, όμως, να αποδώσει στον άνθρωπο την εξουσία της ζωής του, να απαντήσει στην βουβή απόγνωση της σιωπής του. «Η επανάσταση» σχολιάζει ένας θεωρητικός της, «συνιστά μια πνευματική αναταραχή, μέσω της οποίας μια ομάδα ανθρώπων επιδιώκει να θέσει νέα θεμέλια για την ύπαρξη της.”

Σε αυτήν λοιπόν την επανάσταση, που αναζητά αιωνίως τα θεμέλια της, δεν έχουν ίσως θέση οι ποιητές, μήτε οι φιλόσοφοι. Έχουν όμως θέση οπωσδήποτε οι άνεργοι. Ο φιλόσοφος προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο, ο ποιητής δημιουργεί τον δικό του. Ο άνεργος όμως τον στερείται εξ ορισμού. Η ανεργία αποτελεί τον παραλογισμό ενός πολιτισμού, που δεν παύει να επαίρεται για τις κατακτήσεις του. Ο παραλογισμός αυτός, αλλού εκδηλώνεται στην πρόκληση της χλιδής, στον άνεργο σε ταπεινώσεις που δεν τελειώνουν. Ο άνεργος κατέφυγε στην σιωπή, επειδή κουράστηκε να ακούει για επενδύσεις και για τη μείωση της ανεργίας·που εξαιρούν ωστόσο πάντοτε τον ίδιο. Ο άνεργος είναι πια σιωπηλός, όχι επειδή θέλει να κρύψει την οργή του, αλλά επειδή δεν αντέχει να μιλήσει άλλο.

Η σιωπή -που κρύβει την απόγνωση- χαρακτηρίζει ακόμα όσους έχουν έγνοια πραγματική για την φύση και το περιβάλλον. Δεν είναι πάντοτε οι «οικολόγοι». Οι οικολόγοι φλυαρούν χωρίς μέτρο, καταφεύγουν σε θεωρίες και αναλύσεις, ενώ συχνά κρυφοκοιτάζουν την εξουσία. Στην επανάσταση των σιωπηλών θα συμμετέχουν οι άλλοι: Όσοι γνωρίζουν ότι η ανάσα της φύσεως είναι το ίδιο σπουδαία με την δική τους ανάσα, ότι τα τραύματά της αποτελούν τραύματα στο δικό τους το σώμα και την ψυχή. Αν σήμερα η μόνη προσδοκία τους είναι η επανάσταση των σιωπηλών, είναι επειδή κουράστηκαν να υπομένουν: Την ασίγαστη μανία καταστροφής ενός ευλογημένου τόπου, τις απάνθρωπες πόλεις που στεγνώνουν τις ψυχές, την θυσία του αιώνιου και του αναγκαίου στο εφήμερο και το ταπεινό.

Η επανάσταση των σιωπηλών, δεν υπόσχεται νόμους και διατάγματα, που θα αποβλέπουν στην «προστασία» του περιβάλλοντος. Θεωρεί, αντίθετα, ότι είναι ο άνθρωπος που επείγει να προστατευθεί. Εκείνος –που σήμερα σιωπά με απόγνωση- οδηγείται σταθερά στην αποξένωση, επειδή το περιβάλλον μοιάζει να ανήκει πάντοτε σε κάποιους άλλους. Μόνον όμως όπου το περιβάλλον παραμείνει υπερήφανο και ανέγγιχτο, μπορεί να ανθίσει η πραγματική ζωή. Αλλιώς, θα πληθαίνουν οι απομιμήσεις και τα ομοιώματα της.

Στην επανάσταση των σιωπηλών συμμετέχουν και όσοι είδαν τον διαφορετικό κόσμο, που έπλασαν μέσα τους, να διαψεύδεται και να συντρίβεται. Ούτε μετάνιωσαν όμως, επειδή ο δικός τους κόσμος είχε αξίες και ήθος, ούτε μπορούν να τον αλλάξουν. Στην επανάσταση των σιωπηλών, είναι σημαιοφόροι χωρίς σημαίες, πεζοπόροι χωρίς προμήθειες. Διαθέτουν την τιμιότητα του βλέμματος και μια βαθύτερη αξιοπρέπεια. Ο κόσμος που έπλασαν -που είχε αξίες και ήθος- είναι πάντοτε εκεί. Αυτοί, οι σημαιοφόροι –χωρίς σημαίες- στην επανάσταση των σιωπηλών, είναι η εγρήγορση και η συνείδηση της.

Όσοι άλλωστε κατέφυγαν στην σιωπή, δεν έπαυσαν να ονειρεύονται: Την δίκαιη συγκρότηση του κοινωνικού ιστού, την αύρα μιας παιδείας ουσιαστικής, την ενίσχυση των δημιουργικών δυνάμεων που εν είδει μικρής φωτιάς υπάρχουν στον καθένα. Αντί όμως, όσοι καταφεύγουν σήμερα στην σιωπή, να κερδίσουν λίγα από τα όνειρα τους, έγιναν αριθμοί και αποδέκτες. Αριθμοί σε πίνακες στατιστικής και σε μετρήσεις θεαματικότητας, αποδέκτες των παραλογισμών μιας ψηφιακής οικονομίας, όμηροι μιας ζωής που διαρκώς αφυδατώνεται. Κι ενώ τα λόγια των πολιτικών επιμένουν να διαγράφουν κύκλους ανούσιους και υποκριτικούς, εκείνοι, στην σιωπή τους, προτιμούν να ακούν τον ήχο των κυμάτων, και την βουή των επερχομένων γεγονότων.

Αυτός άλλωστε –εγώ ή εσείς- που οραματίζεται την επανάσταση των σιωπηλών, δεν ενδιαφέρεται αν επικριθεί ως ρομαντικός, ούτε αν καταταχθεί από τους εχέφρονες στους υπέρμαχους μιας ουτοπίας, από τις πολλές που γνώρισε η ιστορία. Οι επικριτές της επανάστασης των σιωπηλών, συχνά φορτωμένοι με διπλώματα και κοινωνιολογικές περγαμηνές, αγνοούν την αξία της σιωπής, το εν δυνάμει επαναστατικό της περιεχόμενο. Τι άλλο όμως ήταν, η εξέγερση του Πολυτεχνείου –η μόνη που τελευταία γνώρισε η χώρα- από μια κραυγή σπαρακτική, μια στιγμή επαναστάσεως ύστερα από χρόνια σιωπής; Η σιωπή υπήρχε από νωρίς στις διαψευσμένες προσδοκίες των νέων ανθρώπων, σερνόταν στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και τους δρόμους της Αθήνας, μιλούσε με μουσικές και αθέατα δάκρυα. Η βία επιτάχυνε την έκφραση της, τα τάνκς προσπάθησαν να καλύψουν την απειλή της.

Οσοι λοιπόν αμφισβητούν την επανάσταση των σιωπηλών, δεν μέτρησαν ποτέ την αξία της σιωπής, δεν έτυχε ποτέ να αντιληφθούν την εκρηκτική της δύναμη. Μήπως όμως μέσα στην σιωπή δεν ανθίζει ο έρωτας - ή και πάλι σιωπηλά δεν πλάθει ο δημιουργός το έργο του;

«Οι επαναστάσεις είναι τρελές εμπνεύσεις της ιστορίας» έγραψε ένας επαναστάτης, που μάλιστα δολοφονήθηκε από τους πρώην συντρόφους του. Η επανάσταση των σιωπηλών, δεν θα είναι απλώς μια τρελή έμπνευση της ανθρώπινης ιστορίας. Θα είναι ίσως η συνέχεια και η αποθέωση της.

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

Αχόρταγοι!


 ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ




Οταν βλέπω τον Πεταλωτή να παίρνει ξημερώματα το καριοφίλι και να τουφεκάει την τρόικα, γιατί ανακοίνωσε το «Πωλείται η Ελλάς», παίρνοντας την μπουκιά από το στόμα του Παπακωνσταντίνου, κάτι παθαίνω.

ΠΑΘΑΙΝΩ επίσης όταν βλέπω υπουργούς να φορούν φουστανέλα και να βγαίνουν στις ραχούλες για να αντισταθούν σε αυτούς που δεν καταλαβαίνουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει, λέει, υπεύθυνη κυβέρνηση που κάποτε -και όπως πάντα κατόπιν εορτής- θα ενημερώσει, λέει, τη Βουλή και το λαό γι' αυτά που αποφασίζει.


ΚΑΙ ΠΩΣ να μην πάθω,
όταν ακούω τον πρωθυπουργό, που μήνες τώρα έχει ανακοινώσει την πρόθεσή του για εκποίηση του κοινού μας πλούτου, να δηλώνει... οργισμένος ότι θα νομοθετήσει την απαγόρευση πώλησης δημόσιας γης;

ΑΥΤΟΣ δεν είπε, τον Σεπτέμβριο του 2010 σε ομιλία του στη Νέα Υόρκη, ότι «ξεκινούμε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα που εφαρμόζεται σε ένα ευρύτατο φάσμα τομέων, όπως μεταφορές, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ακίνητα, ΔΕΚΟ και τράπεζες, μέσω απ' ευθείας πώλησης, υπογραφής σύμβασης παραχώρησης, δημόσιου διαγωνισμού, ιδιωτικοποιήσεων, στρατηγικών συνεργασιών ή εταιρειών holding»;

ΚΑΙΡΟΣ να σοβαρευτούμε.
Αν αυτά που λένε τώρα είναι αλήθεια, τότε γιατί νομοθέτησαν το fast track; Γιατί δεν προχώρησαν τα σχέδια για μητροπολιτικό πάρκο στο Ελληνικό; Γιατί οργάνωσαν τις περιοδείες real estate στα Αραβικά Εμιράτα; Γιατί γυρνούν από χώρα σε χώρα διαλαλώντας την πραμάτεια;

ΑΚΟΜΗ μια φορά, άλλα λένε και άλλα εννοούν. Γι' αυτό και το ΙΣΤΑΜΕ «Ανδρέας Παπανδρέου» εδώ και καιρό μελετά ποια κομμάτια της χώρας μπορούν να «αξιοποιηθούν» και φτιάχνει καταλόγους προς χρήση των ενδιαφερομένων.

ΟΤΑΝ λοιπόν βλέπεις σε έκδοση του επίσημου think tank του ΠΑΣΟΚ να καταγράφονται λιμάνια, ακτές, κρατικές γαίες, βουνά και νησιά, ένα μόνο συμπέρασμα μπορεί να βγει.




ΕΙΝΑΙ αποφασισμένοι να πουλήσουν ό,τι μπορούν ή, για να το πούμε με το δικό τους γλωσσάρι, να ιδιωτικοποιήσουν όλα όσα τους επιτρέψουμε.

ΑΛΛΩΣΤΕ, ο πατριάρχης του καπιταλισμού της καταστροφής, Μίλτον Φρίντμαν, με τα εγχειρίδια του οποίου πορεύονται οι ειδικοί του ΔΝΤ και οι καθ' ημάς σοφοί, αυτά πρέσβευε.

ΟΛΑ για τις αγορές! Στην κοινωνία που θέλουν, μόνιμες θέσεις εργασίας και ΣΣΕ δεν υπάρχουν. Οπως δεν υπάρχει κοινός πλούτος, κοινωνική πρόνοια, συντάξεις και δημόσια παιδεία.

ΚΟΥΠΟΝΙΑ εκπαίδευσης, λοιπόν, σαν κι αυτά που ήδη, ντροπαλά, κάποιοι προτείνουν και στη χώρα μας. Ωρομίσθιοι εργαζόμενοι και επιχειρησιακές συμβάσεις, σαν κι αυτές που ήδη δρομολογούνται και εδώ. Και πωλητήριο σε ό,τι ορέγονται οι απρόσωπες αγορές με τις επώνυμες τσέπες.

Ο ΚΟΣΜΟΣ των φριντμανιακών είναι αχόρταγος. Οσο τους αφήνουμε, δεν θα σταματήσουν να (μας) μασάνε.

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Η στάση της αντιπολίτευσης νομιμοποιεί την κυβέρνηση…

Όπως όλοι έχουμε αντιληφθεί, τόσο από τις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές, όσο και από τις δημοσκοπήσεις και το διαδίκτυο, αλλά και από προσωπικές καθημερινές εμπειρίες, πολύ μεγάλο τμήμα του λαού έχει βγει έξω από τα κομματικά μαντριά, δεν πιστεύει πλέον στα κόμματα και επιθυμεί λύση έξω από το ισχύον πολιτικό σύστημα. Προσέξτε τη διαφορά. Λύση έξω από το ισχύον κλειστό ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα, όχι λύση έξω.....
από τη δημοκρατία, για να μην παρεξηγούμαστε.
Ο λαός δεν έχει άδικο. Η στάση αυτή του κόσμου πηγάζει, όχι τόσο από τη συμπεριφορά της συγκεκριμένης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως από τη στάση της αντιπολίτευσης. Δεν βλέπει δημοκρατικό φως στην άκρη του τούνελ. Αφενός δεν προτείνεται ορατή εναλλακτική λύση, αφετέρου το σύνολο της αντιπολίτευσης, στην ουσία με τη στάση του και τις σκιαμαχίες για το θεαθήναι, νομιμοποιεί την πολιτική της κυβέρνησης.
Αυτό που συμβαίνει ξενίζει τον κόσμο, χωρίς, ούτε ο ίδιος να μπορεί να καταλάβει γιατί η αντιπολίτευση δεν φέρνει ελπίδα. Ο κόσμος έχει αυτοπαγιδευτεί μέσα σε ένα πολιτικό σύστημα που το θεωρεί ζωντανό δημοκρατικό οργανισμό, ο οποίος οργανισμός, υποτίθεται ότι θα άκουγε την κοινωνία και θα κατευθυνόταν από την κοινωνία. Δεν έχει αντιληφθεί ότι πρόκειται για να ένα επαγγελματικό κλειστό κλάμπ, εντελώς αυτονομημένο από την κοινωνία, την οποία κρατά σε καταστολή προκειμένου να την εκμεταλλεύεται. Εκείνο που βλέπει είναι ένα σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, να έχει βάλει τιμωρία την κοινωνία στη γωνία και με ύφος αυθεντίας να μην της δίνει ούτε το δικαίωμα να εκφραστεί.
Δυστυχώς, όλα τα κόμματα είναι μέλη αυτού του πολιτικού συστήματος και δικός τους πρωταρχικός ζωτικός στόχος είναι η πολιτική επιβίωση, πάνω απ' όλα. Εμάς ως πολίτες, λίγο μας ενδιαφέρει για παράδειγμα, αν διασπαστεί το ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία ή το ΚΚΕ κ.λ.π. Μας ενδιαφέρει η δική μας επιβίωση και το μέλλον μας.  Όμως τα εν λόγω κόμματα δεν τα προβληματίζει η δική μας ζωή, αλλά τα βασανίζει και τα φοβίζει πολύ η δική τους πολιτική επιβίωση. Επομένως οποιαδήποτε κίνηση που θα έθετε σε κίνδυνο την αυθυπαρξία και την αυτονομία του πολιτικού συστήματος από την κοινωνία, αποφεύγεται.
Η Νέα Δημοκρατία, ακολουθεί τακτικισμούς και σκιαμαχίες, μέχρις εκεί που δεν πρέπει να περάσει τα εσκαμμένα. Δεν ζητάει φυσικά εκλογές ή δημοψήφισμα στην παρούσα συγκυρία, γιατί αφενός δεν θέλει να φορτωθεί το βάρος της διεξαγωγής των εκλογών, περιμένοντας το ΠΑΣΟΚ να κάνει την κίνηση, αφετέρου δεν θέλει να βάλει το λαό στο παιχνίδι με κάποιο δημοψήφισμα, γιατί μετά το πολιτικό σύστημα ανοίγει στην κοινωνία και η αυτονομία του θα πάει περίπατο.
Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, καλοβλέπουν την εξαθλίωση της κοινωνίας, καθόσον ευελπιστούν να εισπράξουν ψηφαλάκια από εξαθλιωμένες μάζες. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θέλουν να υποστεί το παραμικρό το πολιτικό σύστημα, γιατί αυτόματα θα μείνουν και τα ίδια γυμνά σε ένα νέο περιβάλλον και τότε, όταν καταρρεύσει η πολιτική ασφάλεια που τους παρέχει το ισχύον σύστημα, θα αναγκαστούν να πείσουν ότι έχουν βιώσιμη εναλλακτική πρόταση, διαφορετικά θα περάσουν στην ιστορία.
Βλέπουμε λοιπόν, ότι αυτό το κλειστό και αυτονομημένο από την κοινωνία πολιτικό σύστημα είτε θα καταρρεύσει όλο μαζί αγκαλιά, είτε θα παραμείνει εκεί για να εκμεταλλεύεται την κοινωνία, αν δεν βρεθεί κάτι να το σπρώξει.
Όμως ο λαός, αν και δεν κατανοεί ακριβώς τι συμβαίνει, εντούτοις, ενστικτωδώς βγαίνει ήδη έξω από το σύστημα και αναζητεί αντισυστημική λύση.
Πηγή: http://hassapis-peter.blogspot.com/2011/02/blog-post_4811.html

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

«Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑΣΟΚ»: Ο κώδωνας της κοροϊδίας

Αυτή η «Αριστερή Πρωτοβουλία» του ΠΑΣΟΚ μάς δουλεύει χειρότερα από τον ΓΑΠ και το θίασό του.
Κάθε τόσο και λιγάκι βγάζει και κάποιες ανακοινωσούλες που «κρούουν», όπως μας λέει, τον «κώδωνα του κινδύνου».
  Διαβαστε εδω
  Δεν κουράστηκε να κρούει διαρκώς τον «κώδωνα του κινδύνου»;
Εδώ η κυβέρνηση δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο, έχει κατεδαφίσει και αποτεφρώσει τα πάντα και οι «αριστεροί» μας κρούουν ακόμα τον «κώδωνα του κινδύνου»!!!


Καλά δεν ντρέπονται να δουλεύουν και να περιφρονούν τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού τόσο βάναυσα και ξετσίπωτα, τόσο κραυγαλέα και κυνικά;

Φαίνεται ότι η απάτη βρίσκεται μέσα στα οστά και στο μεδούλι αυτού του κόμματος.

Οι «αριστερές του πρωτοβουλίες» φοράνε ακόμα πιο απαίσιες φορεσιές απάτης: Είναι γελοιογραφικές γκριμάτσες της ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ πασοκικής απάτης.

Εδώ το κόμμα τους
αποτελεί την πιο μοχθηρή αιχμή των μαφιών του χρήματος και η κυβέρνηση είναι το ανδρείκελο αυτών των μαφιών, η οποία εκτελεί με υπερβάλλοντα ζήλο τα συμβόλαια θανάτου και αφανισμού της ελληνικής κοινωνίας, και αυτοί οι «αριστεροί», «αγκυροβολημένοι» μέσα στο ΠΑΣΟΚ, μιλούν ακόμα για «κώδωνες κινδύνου»!!!

Και το χειρότερο: «Η Αριστερή Πρωτοβουλία καλεί για άλλη μια φορά τον Πρωθυπουργό της χώρας και Πρόεδρο του Κινήματος να αναλογιστεί τις ευθύνες…».

Καλούν το νέο Τσολάκογλου, ο οποίος έχει αποσαθρώσει ήδη και κατεδαφίσει τα πάντα, να αναλογιστεί τις ευθύνες του!!!

Καλά αυτοί οι άνθρωποι που ζούνε; Σε κανέναν άλλον πλανήτη;

Δεν διαθέτουν ούτε εγκέφαλο, ούτε ίχνος τσίπας; Τόσο ωμά και αδίστακτα μας δουλεύουν;

Αυτή βεβαίως η αχρειότητα δεν είναι δίχως δόλιο υπολογισμό: καταγράφουν, με τις ανέξοδες ανακοινώσεις τους, «αντιπολιτευτικές» ρητορείες, έτσι, ώστε, αύριο που το κόμμα τους θα καταρρεύσει να τις χρησιμοποιήσουν σαν «μετοχές» στο νέο πολιτικό σκηνικό!!!

Αυτοί «έκρουαν των κώδωνα»!!!!!!